Posted on એપ્રિલ 6, 2010 by Manthan Bhavsar
ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં
કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.
ખટમીઠાં સપનાઓ ભૂરાં ભૂરાં
કુંવારા સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં
અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં.
કે હોડી-ખડક થઈ અમને નડ્યાં.
ક્યાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ?
ઝૂરવા કે જીવવાનો ક્યાં છે સવાલ?
કૂવો ભરીને અમે એટલું રડ્યાં
કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડ્યાં.
-જગદીશ જોષી
ફરમાઈશ કરનાર : રીન્કુ
સ્વરાંકન માનો : રણકાર.કોમ
23.039574
72.566020
Filed under: જગદીશ જોષી | Tagged: ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.જગદીશ જોષી, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, જગદીશ જોષી, Gazal, gujarati, gujarati gazal, Jagdish Joshi, kavita, khobo bhari ne ame etlu, sahitya | 8 Comments »
Posted on ડિસેમ્બર 4, 2009 by Swati
જુઓ કે પથ્થરોમાં શિલ્પ કોતરાયું છે ,
તમે ગયા છો , તમારાથી ક્યાં જવાયું છે ?
હું મારા વક્ષમાં વરસાદ જેમ આવ્યો છું ,
હોઠમાં ગીતનું ખાબોચિયું ભરાયું છે .
પતંગિયાથી છવાઈ ગઈ છે ટેકરીઓ ,
પડે સવાર એ રીતે હસી પડાયું છે .
બની છે આજ તો શણગાર મારો અમરેલી ,
કર્યું તેં વ્હાલ તો સુંદર બની જવાયું છે .
ચાલ ચરણોને પંખીઓ બની જવા દઈએ ,
એક આકાશ છે , જે ઘાસમાં છવાયું છે.
– રમેશ પારેખ
Filed under: રમેશ પારેખ | Tagged: જુઓ કે પથ્થરોમાં શિલ્પ કોતરાયું છે, તમારાથી ક્યાં જવાયું છે ?, તમે ગયા છો, પડે સવાર એ રીતે હસી પડાયું છે ., પતંગિયાથી છવાઈ ગઈ છે ટેકરીઓ, હું મારા વક્ષમાં વરસાદ જેમ આવ્યો છું, હોઠમાં ગીતનું ખાબોચિયું ભરાયું છે ., gujarati gazal, sahitya, shayri, unknown, varsadi gujarati gazal, varsadi gujarati poem | Leave a comment »
Posted on ડિસેમ્બર 1, 2009 by Manthan Bhavsar
જાતની સાથે જ સોબત થઇ ગઇ
એકલા રહેવાની આદત થઇ ગઇ
એક આંસુ કો’કનું લૂછી દીધું
જો ખુદા કેવી ઇબાદત થઈ ગઈ
આયના સામે કશા કારણ વગર
આજ બસ મારે અદાવત થઇ ગઇ
શબ્દ ખુલ્લે આમ વહેંચ્યો છે બધે
કેવડી મોટી સખાવત થઇ ગઇ
એમણે પીડા વિશે પૂછ્યા પછી
કેટલી પીડામાં રાહત થઈ ગઈ
કાલ મન ઉજજડ હતું પણ આજ તો
કૈંક સ્મરણની વસાહત થઇ ગઇ
– ઉર્વીશ વસાવડા
Filed under: ઊર્વીશ વસાવડા | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", "ગઝલ" એટલે..., ઉર્વીશ વસાવડા, જાતની સાથે જ સોબત થઇ ગઇ, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya, shayri | 8 Comments »
Posted on મે 28, 2009 by Swati
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
સાત સમંદર પાર અમારા ડુંગર સાત ખોવાયા
સાત ક્ષણોની વચ્ચે વચ્ચે સાત કિનારા આવ્યા
વરસ્યા નહી સુકાયા નહીં
તરસ્યા નહીં અમે તો કહીં
તમે તમારા કાનને મીંચો
હું મીંચું અવાજ
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
તડકો મહેંક્યો અડધી રાતે અડધી વાતો મ્હેંકી
પગલાં તો શેવાળ થયાં આ પગલી કોની બહેકી ?
અટકી નહીં કે ભટકી નહીં
ઉઝરડા અહીં આ કોના કહીં
તમે તમારું ધુમ્મસ મીંચો
હું મીંચું વરસાદ
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
– દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ
Filed under: દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ | Tagged: દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ, સંબંધ...., DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | Leave a comment »
Posted on મે 21, 2009 by Manthan Bhavsar
મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.
છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.
એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.
આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.
જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.
– ‘મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: ‘મરીઝ’, મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે, gujarati gazal, gujarati poetry, gujarati shayri, mariz, sahitya | 11 Comments »
Posted on એપ્રિલ 4, 2009 by Manthan Bhavsar
ધુળેટી
રંગબેરંગી
રંગોથી રમે ગોપી
કાનુડો કાળો
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
વસંત ઋતુ
મુંબઈની એરકંડીશન ઓફિસમાં બેસી…
ટપ…ટપ…ટપ…ટપ ટાઇપરાઇટરના અવાજ…
ગાડી – મોટર – રિક્શા – ટેક્ષીઓના હોર્ન…
ફેરીયાઓની ધમાલ…ની વચ્ચે…બેસી…
હું વસંત ઋતુનુ વણૅન કરવા બેઠો…
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
ગુજરાતી ગઝલની SMS ચેનલ જોડાવો અને મેળવો ગુજરાતી રચના તમારા મોબાઈલ પર
http://labs.google.co.in/smschannels/subscribe/GujGazal
or
type on your mobile JOIN Gujgazal & send on +919870807070
Filed under: હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: ankur, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, hasmu, hasmukh_dharod-'ankur', sahitya | 2 Comments »
Posted on માર્ચ 25, 2009 by Swati
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
આ રે કાયા કેરી દીવીમાં
મારા પ્રાણની દિવેટ;
સીધી ઊભી ઉંચા મસ્તકે
સીંચી હૈયાને હેત !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
આવો અંજવાળા ઉંચા ગેબના,
મારો પોકારે અંધાર !
મીઠું રે મલકતી તેજલ ઝાળથી ,
શિરને સ્પર્શો પલવાર !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
અંધને આધાર ન્હોયે અંધનો ;
આવો અંધના આધાર,
ભાંગો ભીડેલી વજ્જર ભોગળો,
અંજવાળા કરો રે ઝોકાર !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
– પ્રજારામ રાવળ
Filed under: પ્રજારામ રાવળ | Tagged: પ્રજારામ રાવળ, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, Prajaram Raval, sahitya | Leave a comment »
Posted on માર્ચ 6, 2009 by Swati
પડી જવાનું – ઊભા થવાનું, ભાન હોવું – માણસ હોવું,
ગમેતેમના ગબડ્યાનું વરદાન હોવું – માણસ હોવું.
ચડતા શિખરે, પડતા નીચે, પડતા ખીણમાં, ચડતા ઊંચે
મચ્યા રહ્યાનું, લગાતાર બસ, ધ્યાન હોવું – માણસ હોવું.
ઈટ્ટાકિટ્ટા કર્યે જવાના, ખર્યે જવાના ખોખો ખેલી,
મોટેરા મનસૂબાથી બળવાન હોવું – માણસ હોવું.
ચરણ રૂકે ત્યાં સ્વાગત ઝીલતા દુનિયામાં ફૂલ્યા કરવાનું,
પોતાના ઘરમાં જાણે મહેમાન હોવું – માણસ હોવું.
મહામોલના શિર દઈ દેતા હસતા હસતા ક્ષણમાં તેને
સસ્તા સસ્તા જીવનનું અભિમાન હોવું – માણસ હોવું
સમજણની સિદ્ધિના વડલા વિસ્તાર્યા નિત કરવા પડતા,
તોય વખત પર નિરાધાર નાદાન હોવું – માણસ હોવું.
ખૂબીખામીના જુદા તોલથી સ્વજન પરાયા જોખ્યા કરવા
ઢળ્યા અહીં કે તહીં બધે વેરાન હોવું – માણસ હોવું.
હારજીતના ભેદ ભુલાવે એવા યુદ્ધે હોમાયા-નું
મળે તેમના જીવ્યાનું સન્માન હોવું – માણસ હોવું
– હેમંત દેસાઈ
Filed under: હેમંત દેસાઈ | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", હેમંત દેસાઈ, gujarati gazal, hemant desai, sahitya, shayri | 1 Comment »
Posted on જાન્યુઆરી 27, 2009 by Swati
લીલ લપાઈ બેઠી જળને તળિયે ;
સૂર્યકિરણને એમ થયું કે લાવ જઈને મળીએ !
કંપ્યું જળનું રેશમ પોત;
કિરણ તો ઝૂક્યું થઈ કપોત.
વિધવિધ સ્વરની રમણા જંપી નીરવની વાંસળીએ !
હળવે ઊતરે આખું વ્યોમ;
નેણને અણજાણી આ ભોમ.
લખ લખ હીરા ઝળકે ભીનાં તૃણ તણી આંગળીએ !
– સુરેશ દલાલ
Filed under: સુરેશ દલાલ | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., આ યાદ છે આપની કે, આરજુ....!!!, કટી પતંગ, તકદીર ...!!!, પ્રેમ ના કરો તો કાઈ ન�, befaam, DUKH, gujarati gazal, hasmukh_dharod-'ankur', hayku, sahitya, shailya_shah, shayri, suresh dalal, varsadi gujarati gazal, varsadi gujarati poem, varsadi poem | Leave a comment »
Posted on જાન્યુઆરી 17, 2009 by Swati
આકાશમાં તરતા પીંછા પર
પ્રતિપદા ઝિલાય
ને યાદ આવે રણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
આથમતા સૂર્યમાં
ને માણેકઠારી રાતના ચંદ્રમાં
કશો ફેર ન હોય.
અચાનક ખંડમાં એક ભ્રમર પ્રવેશી
ગુંજન મુકી
બારી બહાર ચાલ્યો જાય
ત્યારે પણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
દીવાલોનું કંપન
પર્ણોના ઝિંઝિંકારમાં ઝમે છે
રાતદિન
લાલ ધૂળ ઊડે છે ચોમેર
તેમાં દટાય શહેર
ઘર
પથ્થર
શ્રાવણનું મનગમતું ફૂલ
આસોપાલવની ઝૂલ
પથ્થર
હું
-મહેશ બાલાશંકર દવે
Filed under: મહેશ દવે | Tagged: અઘરો સવાલ..., મિત્ર...!!!, મિત્રતા, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | Leave a comment »
Posted on જાન્યુઆરી 13, 2009 by Swati
આપને તારા અંતરનો એક તાર
બીજું હું કાંઈ ન માગું.
સુણજે આટલો આર્ત તણો પોકાર
બીજું હું કાંઈ ન માગું.
તૂંબડું મારું પડ્યું નકામું
કોઈ જુએ નહીં એના સામું;
બાંધીશ તારા અંતરનો ત્યાં તાર
પછી મારી ધૂન જગાવું.
સુણજે આટલો આર્ત તણો પોકાર
બીજું હું કાંઈ ન માગું.
એકતારો મારો ગુંજશે મીઠું
દેખાશે વિશ્વ રહ્યું જે અદીઠું;
ગીતની રેલશે એક અખંડિત ધાર,
એમાં થઈ મસ્ત હું રાચું.
સુણજે આટલો આર્ત તણો પોકાર
બીજું હું કાંઈ ન માગું.
– ‘ બાદરાયણ ’
Filed under: ‘ બાદરાયણ ’ | Tagged: અઘરો સવાલ..., આંસુ, DARD, DUKH, gujarati poetry, sahitya | 5 Comments »
Posted on ડિસેમ્બર 9, 2008 by Manthan Bhavsar
મારી આ દિવાલોથી મને પાર કરી દે,
બારીથી મને એક વખત દ્વાર કરી દે.
ઝાકળ ન ઉડે સૂર્ય અહીં એમ ઉગી જા,
તું ફૂલ પર એટલો ઉપકાર કરી દે.
તું પાસ રહે એ જ ગનીમત છે અહીં દોસ્ત,
હું ક્યાં કહું છું વાતનો સ્વીકાર કરી દે ?
દીવાને અમે ટોડલેથી ભીતરે લાવ્યા,
તારથી હવે થાય તો અંધાર કરી દે.
શ્રદ્ધા હવે શંકાની તરફ જાય છે ઈશ્વર,
તારા વિશે તું વાત વિગતવાર કરી દે.
એનામાં હવે વિશ્વ સમેટાઈ રહ્યું છે,
‘ગૌરાંગ’ને પણ એક ગઝલકાર કરી દે.
ગૌરાંગ ઠાકર
Filed under: ગઝલ, ગૌરાંગ ઠાકર | Tagged: વાસ્તવિક્તા, DARD, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, sahitya | 1 Comment »
Posted on ઓગસ્ટ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
દુનીયા ની દરેક ગલીઓમાં મુજ પ્રેમ નો પ્રચાર હશે
દબાયેલ કાતિલ યાદ નો મરણીયો પોકાર હશે… !
સ્વપન તો તુટ્યુ હતુ… મેઘલી મધરાતે જ…
મનને માંડ મનાવ્યુ કે જવા દે યાર એ સવાર હશે… !
તમારી યાદ તો રિબાવી રિબાવી ને તડફડાવે છે…
મોત નો.. જ.. આ.. નક્કી બીજો પ્રકાર હશે… !
નંહિતર પુછત નંહિ ડાઘુઓ મારી લાશ ને ઉંચકતા જ ‘અંકુર’
મારા શરીર સાથે સુતેલ મારી તમ્મનાઓનોય ભાર હશે… !!!
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: ગુજરાતી શાયરી | Tagged: તડફડાટ...!!!, દશા મારી, દુઃખ, મારી તમ્મનાઓનોય ભાર , DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, hasmukh_dharod-'ankur', sahitya | 12 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 14, 2007 by Manthan Bhavsar
સમયના ફણી થી ડરે છે જ શાને?
દરદના ઝરણમાં ઝરે છે જ શાને?
પળો હોય જો જિંદગીમાં હુંફાળી
વરાળો બનીને ઠરે છે જ શાને?
ખયાલો સજાવી સદાયે હજારો
નશીલી પળોએ ધરે છે જ શાને?
સદાયે શ્વસે એ હ્રદયના ઈશારે
સલામી અવરને ભરે છે જ શાને?
ક્ષણોની ભવંરમાજ કેદી બનેલી
હવાઓ હવે તો ફરે છે જ શાને?
– સુનીલ શાહ
Filed under: સુનીલ શાહ | Tagged: આંસુ, આરજુ....!!!, ડરે છે જ શાને?, તકદીર ...!!!, તડફડાટ...!!!, દશા મારી, DARD, DUKH, gujarati gazal, sahitya, sunil-shah | 3 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 14, 2007 by Manthan Bhavsar
હોય સાથે છતાં હું પડી એકલી
ભાર ઊંચકી સહુનો રડી એકલી
રોઈ, મૂંઝાઈ તોફાનને સન્મુખે,
હિમના એ પહાડો ચઢી એકલી
કંટકો તોડવાની સજા પામીને
આજ ગુલાબ સાથે લડી એકલી
ક્ષારણો લાગવાના હવે સાંધમાં,
સ્નેહના ઝારણે તો અડી એકલી
– સુનીલ શાહ
Filed under: સુનીલ શાહ | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", અણસાર..............!, આંસુ, આરજુ....!!!, યાદ...ફરિયાદ...!!!, હોય સાથે છતાં હું પડી, DARD, DUKH, sahitya, sunil-shah | 3 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 8, 2007 by Manthan Bhavsar
બંધ આંખે હેતુ વાંચો છો તમે
રેતી દેખી સેતુ બાંધો છો તમે
સાત પગલાં ચાલવા છે એટલે
સાવ ટુંકો પંથ માંગો છો તમે.
– ચીનુ મોદી
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’ | Tagged: જીવન...!, દુઃખ, યાદ...ફરિયાદ...!!!, વાસ્તવિક્તા, સંબંધ...., હ્રદય, gujarati shayri, sahitya, shayri | 1 Comment »
Posted on જુલાઇ 29, 2007 by Manthan Bhavsar
ખૂબ અંદરબહાર જીવ્યો છું
ઘૂંટેઘૂંટે ચિકાર જીવ્યો છું
હું ય વરસ્યો છું ખૂબ જીવનમાં
હું ય બહુ ધોધમાર જીવ્યો છું
બાગ તો બાગ, સૂર્યની પેઠે-
આગમાં પુરબહાર જીવ્યો છું
આમ ‘ઘાયલ’ હું અદનો શાયર, પણ
સર્વથા શાનદાર જીવ્યો છું
-‘ઘાયલ’
Filed under: ‘ઘાયલ’ | Tagged: આંસુ, કટી પતંગ, ખૂબ અંદરબહાર જીવ્યો , જીવન જીવતાં જઇએ સાથે, જીવન...!, દશા મારી, દિલ, વાસ્તવિક્તા, સંબંધ...., DARD, DUKH, ghayal, gujarati gazal, sahitya | 1 Comment »
Posted on જુલાઇ 24, 2007 by Manthan Bhavsar
સપનામાં તો બધા જીવે છે,
વસ્તવિકતમાં કોણ રહે છે ?
સંબંધ બાંધવા માટે વર્ષો વિતાવે,
પણ તોડતાં સમયે ક્યાં વિચારે છે!
બધાનો પ્રેમ તો બધા ચાહે છે,
પણ આપવામાં કોણ માને છે !
વાયદા કરવામાં તો બધા માહિર છે,
નિભાવવા માટે કોણ તૈયાર થાય છે !
વાતો થશે જીવવાની અને રીતોની,
પણ ખરેખર અહીં કોણ આવું જીવે છે!
આતો દેખાડાની દુનિયા છે,
સાચા પ્રેમની કોને જરૂર છે !
હું તો બધા માટે જીવાનો પ્રયત્ન કરું છું,
અહીં આવા મણસોની ક્યાંય જરૂર નથી !
-સર્વદમન
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: આ યાદ છે આપની કે, આંસુ, આરજુ....!!!, જીવન જીવતાં જઇએ સાથે, જીવન...!, તું કેમ છે ઉદાસ ???, દશા મારી, દિલ, દુઃખ, વાસ્તવિક્તા, સપનામાં તો બધા જીવે છ, સર્વ યાદોને ભૂલવાનો , હ્રદય, sahitya, survadaman | 2 Comments »
Posted on જુલાઇ 23, 2007 by Manthan Bhavsar
આંસુ આવે છે આંખોમાં અમારી,
જ્યારે જ્યારે યાદ આવે છે તમારી.
ખુશી જ ખુશી હતી પાસે અમારી,
જ્યારે અમને પ્રિત હતી તમારી.
હજારો ગમ નજીક અમારી,
જ્યારથી છૂટી પ્રિત તમારી.
રહેવું હતું સાથે તમારી,
પણ તમે ચાલી ન શક્યા સાથે અમારી.
જ્યારે જ્યારે જોઈ તસવીર તમારી,
ભટકી રહી છે જીવન-મરણમાં
જિંદગી અમારી.
જ્યારથી દૂર થઈ છે ચાહત તમારી,
ત્યારથી સાથે નથી કોઈ અમારી.
કાફી છે સાથે યાદ તમારી,
યાદ કરતાં આરામથી વહી જાય છે
જિંદગી અમારી.
કહે છે કે રહેશે અમારા દિલમાં
ફક્ત તસવીર તમારી….
ધરમ પ્રજાપતિ
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, ધરમ પ્રજાપતિ | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", આ યાદ છે આપની કે, આંસુ, ચાહત તમારી..., જીવન...!, દિલ, દુઃખ, બેવફા, મિત્ર...!!!, મિત્રતા, મિલન, યાદ...ફરિયાદ...!!!, સંબંધ...., હ્રદય, DARD, DUKH, sahitya, shayri | 1 Comment »
Posted on જુલાઇ 22, 2007 by Manthan Bhavsar
જીવન જીવતાં જઇએ સાથે,
પ્રેમ અને લગણી વધરતાં જઇએ.
બધાંને સાથે લેતાં જઇએ,
રહીગયા તેને સલામ કરતાં જઇએ.
દુઃખનાં વાદળા હટાવતાં જઇએ,
સુખનો દરીયો છલકાવતાં જઇએ.
જરમ-જરમ ખોટું લગડતાં જઇએ,
ધોધમાર પ્રેમ વરસાવતાં જઇએ.
અત્યારે મન ભરીને જીવી લઇએ,
મરણતો આવે ત્યારે વાત.
તને શું કહું એ ‘દમન’,
જીવતો જા બસ જીવતો જા.
-સર્વદમન
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: જીવન જીવતાં જઇએ સાથે, જીવન...!, મિત્ર...!!!, મિત્રતા, હ્રદય, sahitya, survadaman | Leave a comment »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
દશા મારી અનોખો લય અનોખો તાલ રાખ છે,
કે મુજને મુફલીસીમાં પન માલામાલ રાખે છે.
નથી એ રાખતા કૈ ખ્યાલ મારો કેમ કહેવાયે,
નથી એ રાખતા તો કોણ મારો ખ્યાલ રાખે છે?
મથે છે આંબવા કિન્તુ મરણ આંબી નથી શકતુ,
મને લાગે છે મારો જીવ ઝદપિ ચાલ રાખે છે.
જમાનો કોણ જાણે વેર વાળે છે ક્યા ભવનુ?
મલે છે બે દિલો ત્ય મધ્યમા દીવાલ રાખે છે.
જીવન નુ પુછતા હો તો જીવન છે ઝેર “ઘાયલ”નું,
છતા હિમ્મત જુઓ ક નામ અમૃતલાલ રાખે છે.
-“ઘાયલ”
Filed under: ‘ઘાયલ’ | Tagged: દશા મારી, દુઃખ, વાસ્તવિક્તા, DARD, DUKH, ghayal, gujarati gazal, sahitya | 3 Comments »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
દુખ વિષય પર એક નિબંધ લખવા બેઠો…
બહુ વિચાર્યુ …ના કાં ઇ સુજ્યુ…
હાય ….રે…નિબંધ…અધુરો રહ્યો..
એક મિત્ર ની સાથે મિત્રતા બાંધી….
હાશ….!!! નિબંધ પુર્ણ થયો…..!!!
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: જીવન...!, દુઃખ, બેવફા, મિત્ર...!!!, મિત્રતા, વાસ્તવિક્તા, DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, hasmukh_dharod-'ankur', sahitya, shayri | 6 Comments »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
પાણીના ટીપે ઘાસમાં જઈએ
ચાલ, કોઈ પ્રવાસમાં જઈએ
પહેલી વર્ષામાં એક થઈને પછી
માટીના ભીના શ્વાસમાં જઈએ.
-શોભિત દેસાઈ
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, તુષાર શુક્લ, શોભિત દેસાઈ | Tagged: પાણીના ટીપે ઘાસમાં જ, gujarati shayri, sahitya, shayri, shobit desai, varsadi gujarati poem, varsadi poem, varsadi shayari | 2 Comments »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
વિસ્મરણમાં છે ઝૂલવાનો સમય,
સર્વ યાદોને ભૂલવાનો સમય.
ખૂબસૂરત પ્રસવ મરણનો અને
હોવાની કેદ ખૂલવાનો સમય.
– શોભિત દેસાઈ
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, શોભિત દેસાઈ | Tagged: સર્વ યાદોને ભૂલવાનો , DARD, DUKH, gujarati shayri, sahitya, shayri, shobit desai | Leave a comment »
Posted on જુલાઇ 20, 2007 by Manthan Bhavsar
મને એવી રીતે કઝા યાદ આવી,
કોઈ એમ સમજે દવા યાદ આવી.
નથી કોઈ દુ:ખ મારા આંસુનું કારણ,
હતી એક મીઠી મજા યાદ આવી.
જીવનના કલંકોની જ્યાં વાત નીકળી,
શરાબીને કાળી ઘટા યાદ આવી.
હજારો હસીનોના ઈકરાર સામે,
મને એક લાચાર ‘ના’ યાદ આવી.
મોહબ્બતના દુ:ખની એ અંતિમ હદ છે,
મને મારી પ્રેમાળ મા યાદ આવી.
કબરના આ એકાંત,ઊંડાણ,ખોળો,
બીજી કો હુંફાળી જગા યાદ આવી.
સદા અડધે રસ્તેથી પાછો ફર્યો છું,
ફરી એ જ ઘરની દિશા યાદ આવી.
કોઈ અમને ભૂલે તો ફરિયાદ શાની!
’મરીઝ’ અમને કોની સદા યાદ આવી?
-’મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: દુઃખ, મને એવી રીતે કઝા યાદ , યાદ...ફરિયાદ...!!!, સંબંધ...., DARD, DUKH, gujarati gazal, sahitya | 6 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 