Posted on ડિસેમ્બર 29, 2010 by Swati
તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
ભરચક નગરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
છે કાફલો ને જાણે નથી કાફલામાં કોઇ
આખી સફરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
ન્હોતા અટુલા કિન્તુ અટુલા થશું તો શું ?
શું એ જ ડરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
આત્મીયતા દીવાલ પરથી ખરી પડી
મસમોટા ઘરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
કાયમી કસૂંબી ડાયરે જેના દિવસો વીત્યા
આજે કબરમાં સાવ અટૂલા પડી ગયા
– મનોજ ખંડેરિયા
0.000000
0.000000
Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા ભરચક નગરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા, મનોજ ખંડેરિયા, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | 6 Comments »
Posted on ઓક્ટોબર 6, 2010 by Manthan Bhavsar
આનંદની ઉજવણી ફરી એકવાર…. ૩ જી ઓગસ્ટ… ૪૭૭ પોસ્ટ્સ… અને ૪,૦૦,૦૦૦ મુલાકાતીઓ… મિત્રો, આટલો બહોળો સાથ આપવા બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર… ગરવી ગુજરાતી ભાષાના ગર્વીલા પ્રેમી તરીકે આપનું આ બ્લોગ પર હમેશા સ્વાગત છે… અને હજી તો કૈં કેટલીયે રચનાઓને આપ સુધી પહોંચાડવી છે… મને ગમે છે એને તમારી સાથે વહેંચવું છે… મળતા રહીશું ગુજરાતી ગઝલના આ મજાના પ્લેટફોર્મ પર…
23.039574
72.566020
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: gujarati gazal, Gujarati language, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, India | 2 Comments »
Posted on મે 27, 2010 by Swati
‘મળશું’ નામે એક મહેલનો વણઉકલ્યો છે ભેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
નિત નવા ઉમંગો માગી, મેઘધનુષી રંગો માગી,
તમે થઈ ગયા ચૂપ
રંગો સઘળા લાવું ક્યાંથી, ખાલી હાથે આવું ક્યાંથી,
ક્યાંથી ચીતરું રૂપ ?
રંગો સઘળા ભેગા થઈને વ્યક્ત કરે છે ખેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
ક્ષણના તારેતાર ઉપર પણ, ઈચ્છાઓના દ્વાર ઉપર પણ,
મારી દીધી સાંકળ
યુગો યુગોથી ખૂલવા કરતી ‘હોવું’ નામે બોતલ ઉપર,
વાસી દીધું ઢાંકણ.
રસ્તા, શેરી, ગામ-ગલીનો ઊડતો લાગ્યો છેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
અલગ અલગ બે અંધારામાં તમે કરો છો કેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?
– અનિલ ચાવડા
0.000000
0.000000
Filed under: અનિલ ચાવડા, કવિ/કવિયત્રી, કવિતા, ગીત | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., ‘મળશું’ નામે એક મહેલનો વણઉકલ્યો છે ભેદ તો મળવા આવું ક્યાંથી ?, અનિલ ચાવડા, મળવા આવું ક્યાંથી ?, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 3 Comments »
Posted on ડિસેમ્બર 7, 2009 by Manthan Bhavsar
પરિચિત છું છતાંયે દૂર ખૂણામાં ઉભેલો છું,
મને શું ઓળખે લોકો સમય વીતી ચુકેલો છું.
તિરસ્કારો અભિમાની ગણીને યોગ્ય એ ક્યાં છે?
મનાવી લેશો હું તોય ગણતરીથી રૂઠેલો છું.
ના કોઈ નોંધ ના ઉલ્લેખ મારો થાય કિસ્મત છે,
મુગટની જેમ ક્યારેક મસ્તકે હું પણ રહેલો છું.
ઉપેક્ષાઓ જમાનાની સહી હસતે મુખે ‘અબ્બાસ’,
રહ્યું છે શીશ અણનમ પણ કમરથી તો ઝુકેલો છું.
– ગુલામ અબ્બાસ ‘નાશાદ’
આ રચના ને અહી “રણકાર” પર માણો
Filed under: ગુલામ અબ્બાસ ‘નાશાદ’ | Tagged: ગુલામ અબ્બાસ ‘નાશાદ’, દુઃખ, પરિચિત છું છતાંયે દૂર ખૂણામાં ઉભેલો છું, વાસ્તવિક્તા, સંબંધ...., હ્રદય, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 4 Comments »
Posted on ડિસેમ્બર 1, 2009 by Manthan Bhavsar
જાતની સાથે જ સોબત થઇ ગઇ
એકલા રહેવાની આદત થઇ ગઇ
એક આંસુ કો’કનું લૂછી દીધું
જો ખુદા કેવી ઇબાદત થઈ ગઈ
આયના સામે કશા કારણ વગર
આજ બસ મારે અદાવત થઇ ગઇ
શબ્દ ખુલ્લે આમ વહેંચ્યો છે બધે
કેવડી મોટી સખાવત થઇ ગઇ
એમણે પીડા વિશે પૂછ્યા પછી
કેટલી પીડામાં રાહત થઈ ગઈ
કાલ મન ઉજજડ હતું પણ આજ તો
કૈંક સ્મરણની વસાહત થઇ ગઇ
– ઉર્વીશ વસાવડા
Filed under: ઊર્વીશ વસાવડા | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", "ગઝલ" એટલે..., ઉર્વીશ વસાવડા, જાતની સાથે જ સોબત થઇ ગઇ, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya, shayri | 8 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 14, 2009 by Swati
ભીંતો ભીજાય એય સ્હેવાતું જાય
પણ ભીનું ગગન કેમ લુછું ?
પાનીઓમાં ફૂટે છે ઝાંઝરિયા પ્હાડ
સખી ચાલું તો કેમ કરી ચાલું ?
મુઠ્ઠીમાં મ્હોરેલા ધુમ્મસિયા ઓરતા
મેલું મેલું ને ફરી ઝાલું.
પડછાયા આવીને પૂછ્યા કરે છે
એવું પાસે બેસો તો કાંક પૂછું…
બળબળતા સૂરજને આંગળી અડાડું
ને ઝરણું બનીને દડી જાય ;
હળવો એક સાદ સૂના ફળિયે દેતામાં બળ્યા
શ્વાસોના નામ પડી જાય.
અડતામાં ઓરમાયા લાગેલા આભલાને
શોષાતે કંઠ છેલ ચૂસું …..
– મધુકાન્ત ‘ કલ્પિત ’
Filed under: મધુકાન્ત ‘ કલ્પિત ’ | Tagged: પાસે બેસો તો કાંક પૂછું..., મધુકાન્ત ‘ કલ્પિત ’, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, gujaratigazal.in | 2 Comments »
Posted on જૂન 30, 2009 by Swati
શક્યતાની ચાલચલગત શું બતાવું બાદશા’?
પંખીથી પથ્થર થઈને કામ આવું બાદશા’.
નાગી તલવારોની વચ્ચે કેટલાં વરસો ગયાં’?
રેશમી સંબંધનાં વસ્ત્રો વણાવું બાદશા’.
પારકો પરદેશ છે ને આંતરી બેઠો સમય,
શ્વાસની ખેંચે લગામો તો બચાવું બાદશા’.
હું ભિખારી છું અને તું પણ ગરીબી ભોગવે ,
લાગણીના કેટલા સિક્કા પડાવું બાદશા’?
એક દરિયો પગ વગર પણ કેટલું દોડી શકે?
તખ્ત નીચે પાય મૂકે તો બતાવું બાદશા’.
– ચિનુ મોદી
Filed under: કવિતા, ગઝલ, ગીત, ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’ | Tagged: ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’, વાસ્તવિક્તા, શક્યતાની ચાલચલગત, સંબંધ...., gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 2 Comments »
Posted on જૂન 22, 2009 by Swati
મળું મળું વ્હાલાને ક્યારે ?
વીંટળાઉં ક્યારે? ઘેલી
કોડભરી આવા ઉરમાં કૈં
લળતી આશભરી વેલી
મુખ પર પુષ્પ કરે ઠેલી
ફૂલરાણી શી ચંબેલી!
આરસનો અર્ક કરીને
બ્રહ્માએ આલેખ્યું રૂપ
સરસ્વતીની વેણીમાંથી
ફૂલમાં પૂર્યાં ગંધ અનુપ,
ફૂલડાંને ઉડવા આકાશ ,
પાંખ વિના પૂરે શેં આશ ?
મેઘધનુષી પાંખોવાળા
પતંગિયાને ભાળી પાસ,
ચંબેલી મલકતી પૂછે,
“એક જ મારી પૂરશો આશ?
મારો દેહ તમારી પાંખ
એક બનીને ઉડશું આભ?”
ચંબેલીનો દેહ રૂડો ને,
પતંગિયાની પાંખ ધરી,
અવની, આભ, અનંતે ઉડે,
મલકતી મ્હેકતી પરી…
પતંગિયું ને ચંબેલી
એક થયા ને બની પરી !
– કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી
Filed under: કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી | Tagged: કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી, મળું મળું વ્હાલાને ક્યારે ?, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 1 Comment »
Posted on જૂન 17, 2009 by Swati
સાજન મારો સપનાં જોતો, હું સાજનને જોતી
બટન ટાંકવા બેઠી’તી પણ ટાંક્યુ ઝીણું મોતી
સાજન મારો સપના જોતો …
મોતીમાંથી દદડી પડતું અજવાળાનું ઝરણું
મેં સાજનને પુછ્યું તારા સપનાંઓને પરણું ?
એણે એના સપનાંમાંથી ચાંદો કાઢ્યો ગોતી
સાજન મારો સપના જોતો …
સૂક્કી મારી સાંજને ઝાલી ગુલાબજળમાં બોળી
ખટમીઠ્ઠા સ્પર્શોની પુરી અંગો પર રંગોળી
સૂરજની ના હોઉં ! એવી રોમે રોમે જ્યોતિ
સાજન મારો સપના જોતો …
– મૂકેશ જોષી
Filed under: મુકેશ જોષી | Tagged: મૂકેશ જોષી, યાદ...ફરિયાદ...!!!, સાજન મારો સપના જોતો, સૂરજની ના હોઉં ! એવી રોમે રોમે જ્યોતિ, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 1 Comment »
Posted on જૂન 3, 2009 by Swati
જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની જશે,
મારું કવન જગતનું નિવેદન બની જશે .
શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે,
તું પોતે તારા દર્દનું વર્ણન બની જશે .
જે કંઈ હું મેળવીશ હમેશા નહીં રહે ,
જે કંઈ તું આપશે તે સનાતન બની જશે.
મીઠા તમારા પ્રેમના પત્રો સમય જતાં,
ન્હોતી ખબર કે દર્દનું વાચન બની જશે.
તારો સમય કે નામ છે જેનું ફકત સમય,
એને જો હું વિતાવું તો જીવન બની જશે .
તારું છે એવું કોણ કે માગે સ્વતંત્રતા !
મારું છે એવુ કોણ જે બંધન બની જશે ?
આંખો મીંચીને ચાલશું અંધકારમાં ‘મરીઝ’
શંકા વધી જશે તો સમર્થન બની જશે .
– ‘મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ', કવિ/કવિયત્રી, ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી | Tagged: ‘મરીઝ’, કલા નહીં, જીવન બની જશે, જ્યારે કલા, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, mariz | 8 Comments »
Posted on મે 31, 2009 by Manthan Bhavsar
આજે શ્રી ભગવતીકુમાર શર્માનાં જન્મદિવસે માણો એમની અદભુત રચના
અમે આંધી વચ્ચે તણખલાંના માણસ;
પીળા શ્વાસની તુચ્છ ઘટનાના માણસ.
ફટાણાંના માણસ, મરસિયાના માણસ;
અમે વારસાગત સમસ્યાના માણસ.
‘કદી’થી ‘સદી’ની અનિદ્રાના માણસ;
પ્રભાતોની શાશ્વત પ્રતીક્ષાના માણસ.
અમે અમને મળવાને ઝૂરતા જ રહીએ;
સડકવન્ત ઝિબ્રાતા ટોળાના માણસ.
શિખર? ખીણ? ધુમ્મસ? સૂરજ? કે કશું નૈં?
‘ટુ બી-નૉટ ટુ બી’ની ‘હા-ના’ના માણસ.
ભરત કોઈ ગૂંથતું રહે મોરલાનું;
અમે ટચ્ચ ટૂંપાતા ટહુકાના માણસ.
મળી આજીવન કેદ ધ્રુવના પ્રદેશે;
હતા આપણે મૂળ તડકાના માણસ.
– ભગવતીકુમાર શર્મા
વધુ રચના માણવા જોડાઓ ભગવતીકુમાર શર્માની ઓરકુટ કોમ્યુનીટી
Filed under: ભગવતીકુમાર શર્મા | Tagged: ભગવતીકુમાર શર્મા, ભગવતીકુમાર શર્માની ઓરકુટ કોમ્યુનીટી, ભગવતીકુમાર શર્માને જન્મદિન મુબારકૢઅમે આંધી વચ્ચે તણખલાંના માણસ;ૢ, Bhagwatikumar sharma, gujarati gazal, gujarati poetry, gujarati shayri | 2 Comments »
Posted on મે 28, 2009 by Swati
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
સાત સમંદર પાર અમારા ડુંગર સાત ખોવાયા
સાત ક્ષણોની વચ્ચે વચ્ચે સાત કિનારા આવ્યા
વરસ્યા નહી સુકાયા નહીં
તરસ્યા નહીં અમે તો કહીં
તમે તમારા કાનને મીંચો
હું મીંચું અવાજ
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
તડકો મહેંક્યો અડધી રાતે અડધી વાતો મ્હેંકી
પગલાં તો શેવાળ થયાં આ પગલી કોની બહેકી ?
અટકી નહીં કે ભટકી નહીં
ઉઝરડા અહીં આ કોના કહીં
તમે તમારું ધુમ્મસ મીંચો
હું મીંચું વરસાદ
તમે તમારી આંખો મીંચો
હું મીંચું બે હાથ
આજે તાળી આપો રાજ
– દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ
Filed under: દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ | Tagged: દિવા (પાંડેય) ભટ્ટ, સંબંધ...., DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | Leave a comment »
Posted on મે 21, 2009 by Manthan Bhavsar
મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.
છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.
એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.
આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.
જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.
– ‘મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: ‘મરીઝ’, મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે, gujarati gazal, gujarati poetry, gujarati shayri, mariz, sahitya | 11 Comments »
Posted on મે 12, 2009 by Swati
મધર્સ ડે વિશેષ : ડૉ. વિજળીવાળા નું આ મજાનું બાળગીત માણીએ…
એક દિ મમ્મી નાની થઈ ગઈ, ને હું થઈ ગઈ મોટી,
મેં તો એને નવડાવી, લઈને સાબુની ગોટી !!
ભેંકડા એણે ખૂબ જ તાણ્યાં, કર્યું બહુ તોફાન !
મેં પણ એનું માથું ધોયું , પકડીને બે કાન !
તૈયાર કરી, માથે એને લઈ દીધી’તી ચોટી…
એક દિ મમ્મી નાની થઈ ગઈ.
એને ભલે રમવું હોય પણ, લેસન હું કરાવું !
વ્હેલી વ્હેલી ઉઠાડી દઉં, બપોરે સુવરાવું !
બપોર વચ્ચે ગીતો ગાય તો ધમકાવું લઈ સોટી…
એક દિ મમ્મી નાની થઈ ગઈ.
દોડા દોડી કરે કદી તો બૂમ-બરાડા પાડું
ચોખ્ખી લાદી બગાડે તો, ફટકારી દઉં ઝાડું !
તોફાન કરે તો ખીજાતી આંખો કાઢી મોટી
એક દિ મમ્મી નાની થઈ ગઈ.
– ડૉ. આઈ.કે. વિજળીવાળા
Filed under: ડૉ. આઈ.કે. વિજળીવાળા, બાળકાવ્યો | Tagged: gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri | 5 Comments »
Posted on એપ્રિલ 24, 2009 by Swati
ઝીણો રે ઝગે છે અંધકાર
ક્યાંક ફૂટી છે તેજલ કળી
એનો આ અણસાર !
ઝીણો રે ઝગે છે અંધકાર !
ઝરતી રે ઝરતી આછી મ્હેક હો
એમાં ભીંજાતું રે અંગ ,
કોણ રે નર્તતું વાયુ વ્હેણમાં
બજવી ધીરું મૃદંગ .
તૂટી રે જાય સહુયે દીવાર ,
ઝીણો રે ઝગે છે અંધકાર !
હળવે રે હળવે પડદા ઊપડે
આંખ્યુંમાં ઊઘડે આકાશ ,
ઊછળે રે ઊછળે સાગર શ્વાસના
મનને કોઈ ન આડશ.
હું જ છું ભીતર ને છું બહાર.
ઝીણો રે ઝગે છે અંધકાર !
– યોસેફ મેકવાન
Filed under: યોસેફ મેકવાન | Tagged: યોસેફ મેકવાન, Get Daily Gujarati Poems, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, Gujarati SMS Channel | Leave a comment »
Posted on માર્ચ 9, 2009 by Swati
છાતીમાં મારી સેંકડો ઈચ્છાની નાવ છે,
ને આંખ સામે ખાલી થયેલું તળાવ છે.
શબ્દોને કોઈ બાનમાં પકડી ગયું કે શું!
જાસો મળ્યો પછીનો નગરમાં તનાવ છે.
લોહી પૂર્યાની વાત સિફતથી ભૂલી જઈ,
સહુ ચિત્ર જોઈ બોલ્યા ગજબનો ઉઠાવ છે.
આ કાચબાપણાનું હવે શું થશે કહો!
ઝડપી હવાની ચારે તરફ આવજાવ છે.
સાહેદી અંધકારની એમાં જરૂર ક્યાં?
સૂરજની હાજરીમા બનેલો બનાવ છે.
થઈ ધાડપાડુ ત્રાટકે ‘સાહિલ’ ભલે સમય-
ટહુકા ઉછેરવાનો અમારો સ્વભાવ છે.
– સાહિલ
Filed under: સાહિલ | Tagged: સાહિલ, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, Sahil | 4 Comments »
Posted on ફેબ્રુવારી 2, 2009 by Swati
મંદિર સાથે પરણી મીરાં, રાજમહલથી છૂટી રે ;
કૃષ્ણ નામની ચૂડી પહેરી, માધવની અંગૂઠી રે !
આધી રાતે દરશન માટે આંખ ઝરૂખે મૂકી રે ;
મીરાં શબરી જનમજનમની, જનમજનમથી ભૂખી રે !
તુલસીની આ માળા પહેરી મીરાં સદાની સુખી રે ;
શ્યામ શ્યામનો સૂરજ આભે, મીરાં સૂરજમુખી રે !
કાળી રાતનો કંબલ ઓઢી મીરાં જાગે સૂતી રે;
ઘાયલ કી ગત ઘાયલ જાણે, જગની માયા જૂઠી રે !
– સુરેશ દલાલ
Filed under: સુરેશ દલાલ | Tagged: download gujarati gazal, download gujarati songs, gujarati gazal, gujarati gazal vishwa, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati Poetry world, gujarati shayri, kavita, meera, poetry, suresh dalal | Leave a comment »
Posted on જાન્યુઆરી 17, 2009 by Swati
આકાશમાં તરતા પીંછા પર
પ્રતિપદા ઝિલાય
ને યાદ આવે રણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
આથમતા સૂર્યમાં
ને માણેકઠારી રાતના ચંદ્રમાં
કશો ફેર ન હોય.
અચાનક ખંડમાં એક ભ્રમર પ્રવેશી
ગુંજન મુકી
બારી બહાર ચાલ્યો જાય
ત્યારે પણ
કણેકણમાં ઊગી નીકળે છે રણ…
દીવાલોનું કંપન
પર્ણોના ઝિંઝિંકારમાં ઝમે છે
રાતદિન
લાલ ધૂળ ઊડે છે ચોમેર
તેમાં દટાય શહેર
ઘર
પથ્થર
શ્રાવણનું મનગમતું ફૂલ
આસોપાલવની ઝૂલ
પથ્થર
હું
-મહેશ બાલાશંકર દવે
Filed under: મહેશ દવે | Tagged: અઘરો સવાલ..., મિત્ર...!!!, મિત્રતા, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | Leave a comment »
Posted on જાન્યુઆરી 2, 2009 by Manthan Bhavsar
પકડો કલમ ને કોઈ પળે, એમ પણ બને
આ હાથ આખે આખો બળે, એમ પણ બને
જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વરસોથી હોય ત્યાં
મન પહોંચતા જ પાછુ વળે, એમ પણ બને
એવું છે થોડું છેતરે રસ્ત કે ભોમિયા
એક પગ બીજા પગ ને છળે, એમ પણ બને
જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય
ને એ જ હોય પગની તળે, એમ ૫ણ બને
તું ઢાળ ઢોલિયો, હું ગઝલ નો દીવો કરું,
અંધારું ઘર ને ઘેરી વળે, એમ પણ બને.
– મનોજ ખંડેરિયા
Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, varsadi gujarati poem | 13 Comments »
Posted on નવેમ્બર 14, 2007 by Manthan Bhavsar
શકય હો તો, કર કદી આવી કમાલ
રાખ કોરા પગ અને પાણીમાં ચાલ
એમના ઉત્તરની માણું છું મજા
કયાં હવે છે યાદ પણ મારો સવાલ
હા, વસી છે એમાં ખુશબૂ કોઇની
ના અમસ્તી સાચવી છે મેં ટપાલ
ખ્યાલની ખોટી બધી બાંહેધરી
કોઇ ના રાખે છે કોઇનો ખયાલ
આમ તો દરવાજા ઊઘડશે નહીં
તારે શાયદ તોડવી પડશે દીવાલ
કોડિયુંયે જેમના ઘરમાં નથી
હોલવી નાખી છે એ લોકે મશાલ
ચાલ ‘દિપક’, એમની શેરી મહીં
આજ નાખી આવીએ થોડો ગુલાલ
– દિપક બારડોલીકર
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, દિપક બારડોલીકર | Tagged: અઘરો સવાલ..., કર કદી આવી કમાલ, જરૂરી નથી...., શકય હો તો, DARD, deepak bardoilkar, DUKH, ghayal, gujarati gazal, gujarati shayri, unknown, varsadi gujarati gazal, varsadi gujarati poem, varsadi poem | 8 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
દુનીયા ની દરેક ગલીઓમાં મુજ પ્રેમ નો પ્રચાર હશે
દબાયેલ કાતિલ યાદ નો મરણીયો પોકાર હશે… !
સ્વપન તો તુટ્યુ હતુ… મેઘલી મધરાતે જ…
મનને માંડ મનાવ્યુ કે જવા દે યાર એ સવાર હશે… !
તમારી યાદ તો રિબાવી રિબાવી ને તડફડાવે છે…
મોત નો.. જ.. આ.. નક્કી બીજો પ્રકાર હશે… !
નંહિતર પુછત નંહિ ડાઘુઓ મારી લાશ ને ઉંચકતા જ ‘અંકુર’
મારા શરીર સાથે સુતેલ મારી તમ્મનાઓનોય ભાર હશે… !!!
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: ગુજરાતી શાયરી | Tagged: તડફડાટ...!!!, દશા મારી, દુઃખ, મારી તમ્મનાઓનોય ભાર , DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, hasmukh_dharod-'ankur', sahitya | 12 Comments »
Posted on ઓગસ્ટ 8, 2007 by Manthan Bhavsar
બંધ આંખે હેતુ વાંચો છો તમે
રેતી દેખી સેતુ બાંધો છો તમે
સાત પગલાં ચાલવા છે એટલે
સાવ ટુંકો પંથ માંગો છો તમે.
– ચીનુ મોદી
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’ | Tagged: જીવન...!, દુઃખ, યાદ...ફરિયાદ...!!!, વાસ્તવિક્તા, સંબંધ...., હ્રદય, gujarati shayri, sahitya, shayri | 1 Comment »
Posted on જુલાઇ 29, 2007 by Manthan Bhavsar
“તમે પૂછશો નહી કે અમને કેમ છે,
અમે સારા છીએ એ તમારો વહેમ છે,
બરબાદ તો થઈ ગયા હતા તમારા પ્રેમમા,
પણ થોડો અમારા પર ખુદાનો રહેમ છે.”
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, શાયરી | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", અણસાર..............!, આ યાદ છે આપની કે, આંસુ, આરજુ....!!!, ચાહત તમારી..., તમે પૂછશો નહી કે અમને, દશા મારી, દિલ, દુઃખ, યાદ...ફરિયાદ...!!!, વાસ્તવિક્તા, સંબંધ વિશે શું કહું ય, સંબંધ...., હવે ખબર પડે છે, હ્રદય, DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, shayri, unknown | 9 Comments »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
દુખ વિષય પર એક નિબંધ લખવા બેઠો…
બહુ વિચાર્યુ …ના કાં ઇ સુજ્યુ…
હાય ….રે…નિબંધ…અધુરો રહ્યો..
એક મિત્ર ની સાથે મિત્રતા બાંધી….
હાશ….!!! નિબંધ પુર્ણ થયો…..!!!
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: જીવન...!, દુઃખ, બેવફા, મિત્ર...!!!, મિત્રતા, વાસ્તવિક્તા, DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, hasmukh_dharod-'ankur', sahitya, shayri | 6 Comments »
Posted on જુલાઇ 21, 2007 by Manthan Bhavsar
પાણીના ટીપે ઘાસમાં જઈએ
ચાલ, કોઈ પ્રવાસમાં જઈએ
પહેલી વર્ષામાં એક થઈને પછી
માટીના ભીના શ્વાસમાં જઈએ.
-શોભિત દેસાઈ
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, તુષાર શુક્લ, શોભિત દેસાઈ | Tagged: પાણીના ટીપે ઘાસમાં જ, gujarati shayri, sahitya, shayri, shobit desai, varsadi gujarati poem, varsadi poem, varsadi shayari | 2 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 