એકધારી ફૂલની કેવી નજર છે.
એમ લાગે કે ગઝલનુંં એ જ ઘર છે.
શબ્દ બોલે તોય સંભળાશે નહી આ –
પાનખરની ભીતરે એવી અસર છે.
સાથ છોડીને તમે ચાલ્યા ગયા છો,
ત્યારથી મંઝિલ બધીયે બેખબર છે.
હુ મને શોધી ભલે થાકી ગયો છું,
એકધારી ચાલતી મારી સફર છે.
રાત પડતા જીવતી લાશો બને છે
ફૂટપાથો એમ લાગે કે કબર છે.
– કલ્પેશ સોલંકી “કલ્પ”
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: એકધારી ફૂલની કેવી નજર છે., એમ લાગે કે, કલ્પેશ સોલંકી "કલ્પ", ગઝલનુંં એ જ ઘર છે., શબ્દો ગમતા ગયા એમ ગઝલ સર્જાતી ગઇ |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Wah….
આપણા ગુજરાતી સાહિત્ય ની કઈક મજા જ અલગ છે હો..
super
superb