સ્વપ્ન પણ કેવું બરોબર નીકળ્યું,
મારા ઘર સામે સરોવર નીકળ્યું !
શ્વાસ છે તો શિર પર આકાશ છે,
કેટલું કૌતુક મનોહર નીકળ્યું !
પુત્ર હીના જેવી દુનિયા એટલે,
આજ પણ મીઠું ઘરોઘર નીકળ્યું !
કલ્પના વચ્ચે ન જાણે શું હશે?
અર્થ વચ્ચે તો અગોચર નીકળ્યું !
જિંદગીના બોજને ઊંચકી લીધો,
હા, મરણ સાચું સહોદર નીકળ્યું !
–શ્યામ સાધુ
Filed under: શ્યામ સાધુ | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., એક, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poetry |

હું માત્ર ઈશ્વરથી ડરું છું. હું કોઈ માનવીથી ડરતો નથી. જ્યારે તમારામાં આ પ્રકારનો જુસ્સો આવી જાય ત્યારે તમે માત્ર એ જ કર્મ કરશો જે તમારે કરવાનું હોય. પછી ભલે ગમે તે થાય.
tame man muki ni varshya ame janam janam na tarshya gazal please