તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
ભરચક નગરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
છે કાફલો ને જાણે નથી કાફલામાં કોઇ
આખી સફરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
ન્હોતા અટુલા કિન્તુ અટુલા થશું તો શું ?
શું એ જ ડરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
આત્મીયતા દીવાલ પરથી ખરી પડી
મસમોટા ઘરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
કાયમી કસૂંબી ડાયરે જેના દિવસો વીત્યા
આજે કબરમાં સાવ અટૂલા પડી ગયા
– મનોજ ખંડેરિયા
Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા ભરચક નગરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા, મનોજ ખંડેરિયા, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
સુંદર રચના…
વાહ…!
સરસ રદિફ અને સુંદર માવજતપૂર્ણ કવિકર્મથી એક આગવો ટચ
આપ્યો ગઝાલને મનોજભાઇએ….
અંતિમ શેર બહુજ ગમ્યો.
સલામ, એ ગુર્જર ગીરાના અણમોલ રતનને….
આત્મીયતા દીવાલ પરથી ખરી પડી
મસમોટા ઘરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા
કાયમી કસૂંબી ડાયરે જેના દિવસો વીત્યા
આજે કબરમાં સાવ અટૂલા પડી ગયા
સુંદર
આત્મીયતા દીવાલ પરથી ખરી પડી
મસમોટા ઘરમાં સાવ અટૂલા પડી ગયા
સરસ અને સત્ય જ્યારે જીવન સંધ્યાએ ખાલી
મોટા ઘરમાં એકલા પડી જઇએ ત્યારે આવો જ અનુભવ થાય
khub saras che aa rachna
Sundar sabdo ni asar anubhavay.