અડચણ નડે કદીક, કદી માર્ગ પણ નડે
પહેલાં તરસ નડે ને પછીથી ઝરણ નડે
નકશાઓ, સીમાચિહ્ન, ત્રિભેટા તો ઠીક છે
પગલાં નડે છે અન્યનાં, ખુદના ચરણ નડે
પડદા ઉપરના ચિત્રની પૂજા બહુ કરી
દર્શનની છે શરત કે પ્રથમ આવરણ નડે
તારી શકે છે સત્ય ફક્ત શોધનારને
છે શક્ય, તુજને હે અનુગામી! રટણ નડે
તરવું જો હો, તણખલું કદી ક્યાં દૂર હતું?
બાંધેલ બોજ જેવું મને શાણપણ નડે
લીટીની વચ્ચે મર્મ જડ્યો માંડ, બાકી તો-
ભાષા સમજવા જાઉં અને વ્યાકરણ નડે
શું ભેદ? આખું વિશ્વ વિરોધી બને અગર
શું ભેદ? આખા વિશ્વમાં એકાદ જણ નડે
માગે ઊતરતો ઢાળ સતત આપણી ગતિ
સમજી શકાય, કે પછી મેદાન પણ નડે
નડતરનું હોવું એ બહુ સાપેક્ષ ચીજ છે
આગળ વધી જવાનું નિરંતર વલણ નડે
– રઈશ મનીઆર
સૌજન્ય : ગુંજારવ
Filed under: રઈશ મનીયાર | Tagged: અડચણ નડે કદીક, કદી માર્ગ પણ નડે, રઈશ મનીઆર, Gazal, gujarati gazal, gujarati poem |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Very Good Gazal
wah….raish maniyar ni rachanao bahu ari che, teni ek book ” gazal – ru ane rang ” e me mara mate vasavi che
Bahot khoob Raisbhai…
very nice….very nice
nice
Yevo kavita he jise me bachpan se gungunaati aai hoo…
I want this
Koi premi jano ne pucho…. by Pranlal vyas
please find it out.
ખુબ સુંદર ગઝલ લાગી છે
મને વાત બહુ ઊંડાણની લાગી છે અને ન છૂટકે શબ્દ્દો વડે કીધું છે
very nice…very nice…aapne GAZAL NU CHHANDO VIDHAN lakhva mate pan khub khub khub….DHANYVAAD….