ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં
કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.
ખટમીઠાં સપનાઓ ભૂરાં ભૂરાં
કુંવારા સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં
અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં.
કે હોડી-ખડક થઈ અમને નડ્યાં.
ક્યાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ?
ઝૂરવા કે જીવવાનો ક્યાં છે સવાલ?
કૂવો ભરીને અમે એટલું રડ્યાં
કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડ્યાં.
-જગદીશ જોષી
ફરમાઈશ કરનાર : રીન્કુ
સ્વરાંકન માનો : રણકાર.કોમ
Filed under: જગદીશ જોષી | Tagged: ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.જગદીશ જોષી, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, જગદીશ જોષી, Gazal, gujarati, gujarati gazal, Jagdish Joshi, kavita, khobo bhari ne ame etlu, sahitya | 8 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 