પકડદાવ………..!


પકડદાવ
રમે ગરીબો હવે
પૈસા ની સંગ…
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

હું જન્મયો ત્યારે


હું જન્મયો ત્યારે ટગરમગર…મગર…થાતી
મારી બે નાનકડી આંખલડીઓ …
સર્વને જોઇ ને…રડતી હતી…
ને…સર્વ…મને જોઇ ને હસતા હતા….!!!
આજે હું એજ પ્રમાણે સુતો છુ… મરણસૈયા પર…
ને…સર્વને …રડતા જોઇ..અનિમેંષ નયને…હસતો રહયો…

– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

અને કાલે આખી રાત વરસ્યો છે આ વરસાદ


અને કાલે આખી રાત વરસ્યો છે આ વરસાદ
ખબર નહીં શું કહેવા માંગે છે આ વરસાદ ?

આમ તો છે લાગણીઓનાં ગૂંચવાડા બહુ,
પણ એકમેકને તાંતણે બાંધે છે આ વરસાદ.

સ્નેહીઓનાં સ્નેહ, મિત્રોની મિત્રતા,
અને બાળપણનાં હૈયાં કેરો સાદ કરે છે આ વરસાદ.

શું પ્રગાઢ પ્રેમની પરાકાષ્ઠા છે આ વરસાદ ?
કે પછી વર્ષોનાં વિરહની વ્યથા ઠાલવે છે આ વરસાદ ?

કોઈ તો રોકો, કોઈ તો પૂછો,
શું કરવા માંગે છે આ વરસાદ ?

અને વાત કહું ધરાનાં ધૈર્યની ?
મને કહે છે શાનમાં, ભલે આખી રાત વરસતો વરસાદ.

અને કાલે આખી રાત વરસ્યો છે આ વરસાદ
ખબર નહીં શું કહેવા માંગે છે આ વરસાદ ?
-બિજલ ભટ્ટ

કૃષ્ણ લીલા……………….!


કૃષ્ણ લીલાને સાંભળી ને એક અબોધ બાળક બતાવતો હતો કે
કૃષ્ણ ગોપીઓના વસ્ત્રો ચોરી ને… પછી દ્રોપદી ના ચીર પુરતો હતો…
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

અણસાર…………..!


મને મોતનો અણસાર તો ત્યારે આવ્યો…
કે જ્યારે…હું એક ફોટોગ્રાફર…આર્ટિસ્ટ,
એક ગરીબ ની આકૃતિ દોરતો હતો…
અને…તેનુ…પેટ દોરતા ભુલી ગયો…!!!

– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

મન થઇ જાય છે – ભરત વિંઝુડા


ઝાંઝરીની જેમ ઝણઝણવાનું મન થઇ જાય છે,
પગની સાથે ગીત ગણગણવાનું મન થઇ જાય છે.

કંઇક નદીઓને સમંદરમાં વહેતી જોઇને,
આભમાં વદળાઓને ઝરમરવાનું મન થઇ જાય છે.

કોઇ મારી પાસે આવીને પૂછે કે કેમ છો ?
છું જ નહીં કહીને જ અવગણવાનું મન થઇ જાય છે.

આપણે સાથે નથી એવો સમય વિતાવવા
વ્રુક્ષોના પર્ણો બધા ગણવાનું મન થઇ જાય છે.

જે જગ્યાએ હોઇએ હું ને તમે બે સાથમાં
ચારે બાજુએ ભીંતો ચણવાનું મન થઇ જાય છે.

– ભરત વિંઝુડા

નવા બે શેર સાથે આ રચના રણકાર.કોમ પર માણો….

જેવી રીતે કાવ્યમાં ગૂંથાઈ જઈએ પ્રાસમાં,
એવી રીતે રાસમાં રમવાનું મન થઇ જાય છે !

એનું અજવાળું થયેલું હોય છે નવરાતમાં
સૌને દિવો થઇને ઝળહળવાનું મન થઇ જાય છે !

જ્ન્મદિન….!!!


જ્ન્મદિને…લગ્ને…દરેક સારા-નરસા પ્રસગે,
સર્વ સગા-સબંધીઓ…આવતા…હસાવવા,રમાડવા,
સ્નેહ માં વિતાવવા મુજને…
વળી આજે તેઓ આવ્યા છે…!!!
ટોળે વળ્યા છે……….
પરંતુ કેમ છે ગેરહાજરી મારી ?
કેમ હું ઉભો નથી ઝાંપે આજ સર્વ ને આવકારવા…?
દોસ્તો..યારો..ક્યાંથી દેખાઉ હું આ પ્રસંગે…
કારણ…એ…પ્રસંગ છે…મુજ મ્રુત્યુ તણો…!!!

– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

માણસ ઘુરે


માણસ ઘુરે
માણસ સામે જોઇ
કુતરુ મૌન …!!!
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

બેવફા


તરછોડી અમને
ચાલ્યા તમે
આંસુઓ પુરે સાક્ષી
-હસમુખ ધરોડ

હાયકુ લખ્યા છે


હાયકુ લખ્યા છે
ખાનગી વાતો
જાહેર માં કરવા

ચાંદની


અડધી રાત્રે
ચાંદની ને એકલી
કોણે મોકલી ?

ચોમાસા ની રાતમાં


ચોમાસા ની રાતમાં
ગરીબો સુતા
શરીર ને ઓઢી ને

-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

દિલ મા કોઇની યાદ ના પગલાં રહી ગયા,


દિલ મા કોઇની યાદ ના પગલાં રહી ગયા,
ઝાંકળ ઊડી ગયું અને ડાઘાં રહી ગયા.

એને મળ્યા છતાંય કોઇ વાત ના થઇ,
ગંગા સુધી ગયા અને પ્યાસા રહી ગયા.

ફૂલો લઇને બાગથી હું નીકળી ગયો,
ને પાનખરના હાથમાં કાંટા રહી ગયા.

વરસ્યા વિના જંતી રહી શિર પરથી વાદળી,
‘આદિલ’ નજર ઉઠાવીને જોતા રહી ગયા.

-‘આદિલ’

નશાબંદી


દારુ પીને હું
લખીશ નશાબંદી
પર કવિતા

-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

ફોટોગ્રાફર


ફોટોગ્રાફર
પુત્ર માં હોય તેના
પિતાનો ફોટો

-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

આપણે જ્યારે જીવન માં એકબીજાના હતા.


કેટલા હસમુખ હતા ને કેવા દીવાના હતા,
આપણે જ્યારે જીવન માં એકબીજાના હતા.

મંદીરો ને મસ્જીદો મા જીવ ક્યાંથી લાગશે,
રસ્તે રસ્તે જ્યા સફર માં એના મયખાના હતા.

આપને એ યાદ આવે તો મને યાદ આપજો,
મારે શું કેહવુ હતુ, શું આપ કેહવાના હતા.

કેટલુ સમજાવશે એ લોકને તું પણ “આદિલ”
તારા પોતાના તને ક્યાથી સમજવાના હતા

– આદિલ મન્સુરી

તું મને અખબાર માફક વાંચ મા.


ઠેસ મારી, વિચાર ચાલે છે,
હિંચકો ના લગાર ચાલે છે.

ઓશિકું આકાશનું હું પણ કરત,
આભની કિંમત જરા ઊંચી પડી.

એક લીલી લાગણીને પામવા,
એક માણસ કેટલો ઘરડો પડે.

લોકના હોઠે હજી ચાલ્યા કરે છે ક્યારની,
ચાર હોઠે વિસ્તરેલી વારતા પૂરી થઈ.

તારો ઇશ્વર તારા જેવો,
મારા જેવો મારો ઇશ્વર.

છબી કોઈ ખેંચો, તરત આ ક્ષણે,
આ એકાદ વરસે હસાયું હશે.

હોય ઈશ્વર, તો તને વંદન કરી,
દોસ્ત, તારા નામ ઉપર ચોકડી.

આપણું હોવું છુપાવો શી રીતે ?
છે અરીસો એ તો સામો બોલશે.

એક માણસ કેવી રીતે જીવશે ?
એક પડછાયાએ તાક્યું તીર છે.

પરમ કૃપાળુ પરમાત્માનો પ્રશ્ન પૂછો છો !
ઉત્તર છે એક જ તસતસતો, એની માને …

અંધારું છે એથી ના દેખાઉં પરંતુ,
દૂર કરીશ તું ક્યાંથી ? તારો પડછાયો છું.

કોઈ કૂંપળ કોળી ઊઠશે,
પથ્થરને પણ પાણી પાજે.

હું ગઝલનો શેર છું સાહેબજી,
તું મને અખબાર માફક વાંચ મા.

-હરદ્વાર ગોસ્વામી

દીલસા થી હવે દુઃખ દીલ ને પારાવાર લાગે છે,


દીલસા થી હવે દુઃખ દીલ ને પારાવાર લાગે છે,
હ્રદય પર હાથ રાખો મા, હ્રદય પર ભાર લાગે છે.

મને સંસાર સારો શુન્ય ભાસે છે તમારા સમ,
નવાઈ છે તમોને શુન્ય મા સંસાર લાગે છે.

તમારે કાર્ય કઈ કરવુ નથી,કરવા નથી દેવુ,
દખલગીરી તમારી મીત્રો અત્યાચાર લાગે છે.

ભયંકર મા ભયંકર રોગ લાગે પ્રેમ તો સૌને,
મને અકસીર મા અકસીર એ ઉપચાર લાગે છે.

નવાઈ છે દુઃખી મા પણ્ દુઃખી છુ તોય પણ “ઘાયલ”
મને મળનાર ને મારો સુખી સંસાર લાગે છે.

-“ઘાયલ”

એક સમય હતો કે હું અને મરી યાદો,


એક સમય હતો કે હું અને મરી યાદો,
સાથે બેઠા-બેઠા જેમ તેમ જીવી લેતા.

પણ આજ-કાલ આવું બનતું નથી,
કેમ કે નવા સંબંધો બાંધવા લગ્યો છું.

એવા સંબંધો કે જે ક્યાં સુધી ચાલશે,
એની પણ ખબર મને કે તેને નથી.

પણ સાથે સાથે જુના સંબંધ સાંચવું છું,
કેમ કે એજ મરી સાચી કમાણી જેવા છે.

હું નવા સંબંધ ત્યારે જ બાંધુ છુ જ્યારે,
હું જુના સંબંધ સાંચવી શકુ એમ હોવું.

એટલે જ સંબંધ એક બાથરૂમ છે ‘દમન’,
ક્યારે લપ્સી પડાય તેની ખબર જ ના રહે.

-સર્વદમન

આપની યાદમાં લખી તે ગઝલ,


આપની યાદમાં લખી તે ગઝલ,
સહેજ ખાટી છે સહેજ મીઠી છે.

-અદમ ટંકારવી

દર્દિલા આ દિલના રુદન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ


દર્દિલા આ દિલના રુદન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ
હંમેશ દિલ મંહિ ગુંજતા આ ગુંજન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ
કે આ વાંચતા જ તમારા અશ્રુઓ સરી જ જવાના છે દોસ્તો
આ ‘અંકુર’ ને અગાઉ થી એના સર્જન વિશે કાંઈ નથી કહેવુ
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’

તો કોઇ એક ચહેરા માટે તરસી જાય છે…….


ક્યાંક ધોધમાર વરસાદ વરસી જાય છે,
ક્યાંક એક બુંદની તરસ રહી જાય છે,
કોઇને મળે છે હજાર બહાના પ્રેમમાં,
તો કોઇ એક ચહેરા માટે તરસી જાય છે…….

રસ્તા પર આમ તેમ ચાલતાં-ચાલતાં,


રસ્તા પર આમ તેમ ચાલતાં-ચાલતાં,
જીવનનાં દિવસો નીરાતે ગણતાં-ગણતાં.

ક્યારે અવો વળાંક આવી ગયો,
કે પોતના વધારે દુર થઇ ગયા!

ચાલવામાં ખબર જ ના રહી કે શું થયું,
પછી સાલી ખબર પડી કે આતો જીવન.

થપાટ મારતું જાય અને શીખવતુ જય,
સમજવામાં વધારે ઉલજાવે આ જીવન.

સંબંધ વધરતાં-વધરતાં પહોચીયાં ખરા,
પણ પછી સાચવી ના શક્યાં ઇચ્છા પ્રમાણે.

આમ તેમ જીવી ગયા હોય અવુ પણ લગ્યુ,
જીવું તો પડેજ ‘દમન’ ક્યાં જઇએ ભાઇ.

-‘દમન’

પાન લીલું જોયું ને તમે યાદ આવ્યાં


પાન લીલું જોયું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે મૌસમનો પહેલો વરસાદ ઝીલ્યો રામ
એક તરણું કોળ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં

ક્યાંક પંખી ટહુક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે શ્રાવણના આભમાં ઉઘાડ થયો રામ
એક તારો ટમક્યો ને તમે યાદ આવ્યાં

જરા ગાગર છલકી ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે કાંઠા તોડે છે કોઇ મહેરામણ હો રામ
સહેજ ચાંદની છલકી ને તમે યાદ આવ્યાં

કોઇ ઠાલું મલક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે કાનુડાના મુખમાં બ્રહ્માંડ દીઠું રામ
કોઇ આંખે વળગ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં

કોઇ આંગણે અટક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે પગરવની દુનિયામાં શોર થયો રામ
એક પગલું ઉપડ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં

–હરીન્દ્ર દવે

DOWNLOAD THIS GAZAL FROM HERE : PAN_LEELU_JOYU.mp3

જરૂરી છે ઊભો રહું મારી નજરોમાં અડીખમ હું,


જરા પણ થાય ના ઓછી, મજા બસ એની એ રાખો,
ગઝલ સાથે અમારી ચાહના, બસ એની એ રાખો.

ઉમેરો એક બે પ્રકરણ ખુશીના, જીવવા માટે,
ભલે ને જિંદગીની વારતા, બસ એની એ રાખો.

બુરાઈ સામે લડવું છે, અમે બસ એટલું જાણ્યું,
અમોને હામ દો, ચાહે હવા બસ એની એ રાખો.

જરૂરી છે ઊભો રહું મારી નજરોમાં અડીખમ હું,
પછી છો આખી દુનિયાની ઘૃણા બસ એની એ રાખો.

કસોટીનો સમય છે, ને વળી એ હું ય જાણું છું,
કઠિન છે પણ તમારી આસ્થા, બસ એની એ રાખો

-નીરવ વ્યાસ