કીડી સમી ક્ષણોની આ આવજાવ શું છે ?
મારું સ્વરૂપ શું છે, મારો સ્વભાવ શું છે ?
ઋતુઓના રંગ શું છે, ફૂલોની ગંધ શું છે ?
લગની, લગાવ, લહેરો આ હાવભાવ શું છે ?
લયને ખબર નથી કૈં, આકાર પણ અવાચક,
શું છે રમત પવનની, ડાળીનો દાવ શું છે ?
પર્વતને ઊંચકું પણ પાંપણ ન ઊંચકાતી,
આ ઘેન જેવું શું છે, આ કારી ઘાવ શું છે ?
પાણીની વચ્ચે પ્રજળે, કજળે કળી કળીમાં,
એનો ઇલાજ શું છે, આનો બચાવ શું છે ?
ચિંતા નથી કશી પણ નમણા નજૂમી કહી દે,
હમણાં હથેળી માંહે આ ધૂપછાંવ શું છે ?
ફંગોળી જાઉં શબ્દો ને મૌનને ફગાવું –
નીરખી શકું જો શું છે હોવું, અભાવ શું છે ?
હર શ્વાસ જ્યાં જઈને ઉચ્છવાસને મળે છે,
સ્થળ જેવુંયે નથી તો ઝળહળ પડાવ શું છે ?
– રાજેન્દ્ર શુક્લ
Filed under: ગઝલ, રાજેન્દ્ર શુક્લ | Tagged: આકાર પણ અવાચક, આવજાવ, કજળે, કવિ....!!!, કારી ઘાવ, કીડી સમી, ક્ષણોની, ગુજરાતી ગઝલ, ધૂપછાંવ, નમણા નજૂમી, પરિપ્રશ્ન – રાજેન્દ્ર શુક્લ, પ્રજળે, મિત્રો, રચના, રાજેન્દ્ર શુક્લ, લગની, લગાવ, લયને, લહેરો, શાયર, હાવભાવ, Gazal, geet, gujarati, gujaratigazal, kavi, kavita, shayri | 2 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 