ચોમાસા ની રાતમાં
ગરીબો સુતા
શરીર ને ઓઢી ને
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: ankur, DARD, DUKH, gujarati gazal, hasmukh_dharod-'ankur', hayku, sahitya | Leave a comment »
ચોમાસા ની રાતમાં
Posted on જુલાઇ 4, 2007 by Manthan Bhavsar
દિલ મા કોઇની યાદ ના પગલાં રહી ગયા,
Posted on જુલાઇ 3, 2007 by Manthan Bhavsar
દિલ મા કોઇની યાદ ના પગલાં રહી ગયા,
ઝાંકળ ઊડી ગયું અને ડાઘાં રહી ગયા.
એને મળ્યા છતાંય કોઇ વાત ના થઇ,
ગંગા સુધી ગયા અને પ્યાસા રહી ગયા.
ફૂલો લઇને બાગથી હું નીકળી ગયો,
ને પાનખરના હાથમાં કાંટા રહી ગયા.
વરસ્યા વિના જંતી રહી શિર પરથી વાદળી,
‘આદિલ’ નજર ઉઠાવીને જોતા રહી ગયા.
-‘આદિલ’
Filed under: આદિલ મનસુરી | Tagged: " એનુ નામ પ્રેમ છે ", gujarati gazal | 12 Comments »
નશાબંદી
Posted on જુલાઇ 3, 2007 by Manthan Bhavsar
દારુ પીને હું
લખીશ નશાબંદી
પર કવિતા
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: હસમુખ ધરોડ 'અંકુર', હાયકુ | Tagged: gujarati gazal, hasmukh_dharod-'ankur', hayku | 3 Comments »
ફોટોગ્રાફર
Posted on જુલાઇ 3, 2007 by Manthan Bhavsar
ફોટોગ્રાફર
પુત્ર માં હોય તેના
પિતાનો ફોટો
-હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: હસમુખ ધરોડ 'અંકુર', હાયકુ | Tagged: gujarati gazal, hasmukh_dharod-'ankur', hayku, sahitya | 2 Comments »
આપણે જ્યારે જીવન માં એકબીજાના હતા.
Posted on જુલાઇ 2, 2007 by Manthan Bhavsar
કેટલા હસમુખ હતા ને કેવા દીવાના હતા,
આપણે જ્યારે જીવન માં એકબીજાના હતા.
મંદીરો ને મસ્જીદો મા જીવ ક્યાંથી લાગશે,
રસ્તે રસ્તે જ્યા સફર માં એના મયખાના હતા.
આપને એ યાદ આવે તો મને યાદ આપજો,
મારે શું કેહવુ હતુ, શું આપ કેહવાના હતા.
કેટલુ સમજાવશે એ લોકને તું પણ “આદિલ”
તારા પોતાના તને ક્યાથી સમજવાના હતા
– આદિલ મન્સુરી
Filed under: આદિલ મનસુરી | Tagged: DARD, DUKH, gujarati gazal, MANHAR UDAS | 8 Comments »
તું મને અખબાર માફક વાંચ મા.
Posted on જુલાઇ 2, 2007 by Manthan Bhavsar
ઠેસ મારી, વિચાર ચાલે છે,
હિંચકો ના લગાર ચાલે છે.
ઓશિકું આકાશનું હું પણ કરત,
આભની કિંમત જરા ઊંચી પડી.
એક લીલી લાગણીને પામવા,
એક માણસ કેટલો ઘરડો પડે.
લોકના હોઠે હજી ચાલ્યા કરે છે ક્યારની,
ચાર હોઠે વિસ્તરેલી વારતા પૂરી થઈ.
તારો ઇશ્વર તારા જેવો,
મારા જેવો મારો ઇશ્વર.
છબી કોઈ ખેંચો, તરત આ ક્ષણે,
આ એકાદ વરસે હસાયું હશે.
હોય ઈશ્વર, તો તને વંદન કરી,
દોસ્ત, તારા નામ ઉપર ચોકડી.
આપણું હોવું છુપાવો શી રીતે ?
છે અરીસો એ તો સામો બોલશે.
એક માણસ કેવી રીતે જીવશે ?
એક પડછાયાએ તાક્યું તીર છે.
પરમ કૃપાળુ પરમાત્માનો પ્રશ્ન પૂછો છો !
ઉત્તર છે એક જ તસતસતો, એની માને …
અંધારું છે એથી ના દેખાઉં પરંતુ,
દૂર કરીશ તું ક્યાંથી ? તારો પડછાયો છું.
કોઈ કૂંપળ કોળી ઊઠશે,
પથ્થરને પણ પાણી પાજે.
હું ગઝલનો શેર છું સાહેબજી,
તું મને અખબાર માફક વાંચ મા.
-હરદ્વાર ગોસ્વામી
Filed under: હરદ્વાર ગોસ્વામી | Tagged: gujarati gazal | 3 Comments »
દીલસા થી હવે દુઃખ દીલ ને પારાવાર લાગે છે,
Posted on જુલાઇ 1, 2007 by Manthan Bhavsar
દીલસા થી હવે દુઃખ દીલ ને પારાવાર લાગે છે,
હ્રદય પર હાથ રાખો મા, હ્રદય પર ભાર લાગે છે.
મને સંસાર સારો શુન્ય ભાસે છે તમારા સમ,
નવાઈ છે તમોને શુન્ય મા સંસાર લાગે છે.
તમારે કાર્ય કઈ કરવુ નથી,કરવા નથી દેવુ,
દખલગીરી તમારી મીત્રો અત્યાચાર લાગે છે.
ભયંકર મા ભયંકર રોગ લાગે પ્રેમ તો સૌને,
મને અકસીર મા અકસીર એ ઉપચાર લાગે છે.
નવાઈ છે દુઃખી મા પણ્ દુઃખી છુ તોય પણ “ઘાયલ”
મને મળનાર ને મારો સુખી સંસાર લાગે છે.
-“ઘાયલ”
Filed under: ‘ઘાયલ’ | Tagged: DARD, DUKH, ghayal, gujarati gazal | 5 Comments »
એક સમય હતો કે હું અને મરી યાદો,
Posted on જુલાઇ 1, 2007 by Manthan Bhavsar
એક સમય હતો કે હું અને મરી યાદો,
સાથે બેઠા-બેઠા જેમ તેમ જીવી લેતા.
પણ આજ-કાલ આવું બનતું નથી,
કેમ કે નવા સંબંધો બાંધવા લગ્યો છું.
એવા સંબંધો કે જે ક્યાં સુધી ચાલશે,
એની પણ ખબર મને કે તેને નથી.
પણ સાથે સાથે જુના સંબંધ સાંચવું છું,
કેમ કે એજ મરી સાચી કમાણી જેવા છે.
હું નવા સંબંધ ત્યારે જ બાંધુ છુ જ્યારે,
હું જુના સંબંધ સાંચવી શકુ એમ હોવું.
એટલે જ સંબંધ એક બાથરૂમ છે ‘દમન’,
ક્યારે લપ્સી પડાય તેની ખબર જ ના રહે.
-સર્વદમન
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: DARD, DUKH, gujarati gazal, survadaman | 1 Comment »
આપની યાદમાં લખી તે ગઝલ,
Posted on જૂન 29, 2007 by Manthan Bhavsar
આપની યાદમાં લખી તે ગઝલ,
સહેજ ખાટી છે સહેજ મીઠી છે.
-અદમ ટંકારવી
Filed under: અદમ ટંકારવી | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., gujarati gazal | 2 Comments »
દર્દિલા આ દિલના રુદન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ
Posted on જૂન 29, 2007 by Manthan Bhavsar
દર્દિલા આ દિલના રુદન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ
હંમેશ દિલ મંહિ ગુંજતા આ ગુંજન વિશે મારે કાંઈ નથી કહેવુ
કે આ વાંચતા જ તમારા અશ્રુઓ સરી જ જવાના છે દોસ્તો
આ ‘અંકુર’ ને અગાઉ થી એના સર્જન વિશે કાંઈ નથી કહેવુ
– હસમુખ ધરોડ ‘અંકુર’
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, હસમુખ ધરોડ 'અંકુર' | Tagged: DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, hasmukh_dharod-'ankur' | Leave a comment »
તો કોઇ એક ચહેરા માટે તરસી જાય છે…….
Posted on જૂન 27, 2007 by Manthan Bhavsar
ક્યાંક ધોધમાર વરસાદ વરસી જાય છે,
ક્યાંક એક બુંદની તરસ રહી જાય છે,
કોઇને મળે છે હજાર બહાના પ્રેમમાં,
તો કોઇ એક ચહેરા માટે તરસી જાય છે…….
Filed under: ગુજરાતી શાયરી | Tagged: વરસાદી ગઝલ, હ્રદય, DARD, DUKH, gujarati gazal, gujarati shayri, shayri, varsadi gujarati gazal | 7 Comments »
રસ્તા પર આમ તેમ ચાલતાં-ચાલતાં,
Posted on જૂન 27, 2007 by Manthan Bhavsar
રસ્તા પર આમ તેમ ચાલતાં-ચાલતાં,
જીવનનાં દિવસો નીરાતે ગણતાં-ગણતાં.
ક્યારે અવો વળાંક આવી ગયો,
કે પોતના વધારે દુર થઇ ગયા!
ચાલવામાં ખબર જ ના રહી કે શું થયું,
પછી સાલી ખબર પડી કે આતો જીવન.
થપાટ મારતું જાય અને શીખવતુ જય,
સમજવામાં વધારે ઉલજાવે આ જીવન.
સંબંધ વધરતાં-વધરતાં પહોચીયાં ખરા,
પણ પછી સાચવી ના શક્યાં ઇચ્છા પ્રમાણે.
આમ તેમ જીવી ગયા હોય અવુ પણ લગ્યુ,
જીવું તો પડેજ ‘દમન’ ક્યાં જઇએ ભાઇ.
-‘દમન’
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: gujarati gazal, survadaman | Leave a comment »
પાન લીલું જોયું ને તમે યાદ આવ્યાં
Posted on જૂન 26, 2007 by joshikaushal
પાન લીલું જોયું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે મૌસમનો પહેલો વરસાદ ઝીલ્યો રામ
એક તરણું કોળ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
ક્યાંક પંખી ટહુક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે શ્રાવણના આભમાં ઉઘાડ થયો રામ
એક તારો ટમક્યો ને તમે યાદ આવ્યાં
જરા ગાગર છલકી ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે કાંઠા તોડે છે કોઇ મહેરામણ હો રામ
સહેજ ચાંદની છલકી ને તમે યાદ આવ્યાં
કોઇ ઠાલું મલક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે કાનુડાના મુખમાં બ્રહ્માંડ દીઠું રામ
કોઇ આંખે વળગ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
કોઇ આંગણે અટક્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
જાણે પગરવની દુનિયામાં શોર થયો રામ
એક પગલું ઉપડ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં
–હરીન્દ્ર દવે
DOWNLOAD THIS GAZAL FROM HERE : PAN_LEELU_JOYU.mp3
Filed under: હરીન્દ્ર દવે | Tagged: gujarati gazal | 23 Comments »
વાદળા ઓ ને જોતો ગયો,
Posted on જૂન 26, 2007 by Manthan Bhavsar
વાદળા ઓ ને જોતો ગયો,
મન ને સાથે લેતો ગયો.
એક નવો જ સંબંધ બંધાયો,
એમજ બીજા માટે જીવવાં નો.
જીવન પોતાના મટે તો જીવાય,
પણ બીજા માટે નો આનંદ જ જુદો.
હૈય ને બધાને સાથે લેતા જઇએ,
દુઃખ લઇ ને સુખ આપતાં જઇએ.
જેટલાં ગાઢ એટલાં ઊંડા થતાં જાય,
જાણે નવા જ સંબંધ થયા હોય એવા.
સંબંધ સાચવાં નવાં-નવાં ખેલ થય,
સંચવાય કે નહિ એ તો પછીની વાત.
એટલે જ કહુ છું તને એ ‘દમન’,
જેટલાં છે એટલાં સાચવ તોય બસ
-‘દમન’
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: વરસાદી ગઝલ, survadaman, varsadi gujarati gazal | Leave a comment »
જરૂરી છે ઊભો રહું મારી નજરોમાં અડીખમ હું,
Posted on જૂન 26, 2007 by Manthan Bhavsar
જરા પણ થાય ના ઓછી, મજા બસ એની એ રાખો,
ગઝલ સાથે અમારી ચાહના, બસ એની એ રાખો.
ઉમેરો એક બે પ્રકરણ ખુશીના, જીવવા માટે,
ભલે ને જિંદગીની વારતા, બસ એની એ રાખો.
બુરાઈ સામે લડવું છે, અમે બસ એટલું જાણ્યું,
અમોને હામ દો, ચાહે હવા બસ એની એ રાખો.
જરૂરી છે ઊભો રહું મારી નજરોમાં અડીખમ હું,
પછી છો આખી દુનિયાની ઘૃણા બસ એની એ રાખો.
કસોટીનો સમય છે, ને વળી એ હું ય જાણું છું,
કઠિન છે પણ તમારી આસ્થા, બસ એની એ રાખો
-નીરવ વ્યાસ
Filed under: નીરવ વ્યાસ | Tagged: gujarati gazal, nirav vyas | 6 Comments »
મુજ પર સિતમ કરી ગયા મારી ગઝલ ના શેર,
Posted on જૂન 26, 2007 by Manthan Bhavsar
મુજ પર સિતમ કરી ગયા મારી ગઝલ ના શેર,
વાંચીને એ રહે છે બીજાના ખયાલ માં.
એ ના કહીને સહજ્ માં છટકી ગયા ‘મરીઝ’,
કરવી ના જોઇતી’તી ઉતાવળ સવાલ માં.
-‘મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: gujarati gazal | 3 Comments »
વસ્ત્રની નીચેય જો ઢાંકી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
Posted on જૂન 26, 2007 by Manthan Bhavsar
વારતા આખી ફરી માંડી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
આંખને જો આંસુથી બાંધી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
આપ બોલ્યા તે બધા શબ્દો પવન વાટે અહીં આવ્યા હશે પણ,
પત્રની માફક હવા વાંચી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
જો પ્રવેશે કોઈ ઘરમાં તો પ્રવેશે ફકત સુખની લ્હેરખીઓ,
એક બારી એટલી નાંખી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
ડાળથી છુટ્ટું પડેલું પાંદડું, તૂટી ગયેલા શ્વાસ, પીછું,
ને સમયની આ તરડ સાંધી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
આ ઉદાસી કોઈ છેપટ જેમ ખંખેરી શકતી હોત, અથવા,
વસ્ત્રની નીચેય જો ઢાંકી શકાતી હોત તો શું જોઈતું’તું ?
-અનિલ ચાવડા
Filed under: અનિલ ચાવડા | Tagged: anil chavada, gujarati gazal | 10 Comments »
નિહાળ્યા કરો જે કંઇ થાય છે તે
Posted on જૂન 25, 2007 by Manthan Bhavsar
પ્રણયમા જવાની નિચોવાઇ જાશે
હવે હસતાં હસતાં ય રોવાઇ જાશે.
ન રહેશે હવે હાથ હૈયું ન રહેશે,
એ મોતી નથી કે પરોવાઇ જાશે.
નયન સાથ રમવા ન એને જવાદો
હ્રદય સાવ બાળક છે ખોવાઇ જાશે.
મરણને કહો પગ ઉપાડે ઝડપથી,
નહીં તો હવે શ્વાસ ઠોવાઇ જાશે.
સિધાવો, ન ચિંતા કરો આપ એની !
કાંઇ કામમાં મન પરોવાઇ જાશે.
કદી દાનની વાત ઉચ્ચારશો મા
કર્યું કારવ્યું નહી તો ધોવાઇ જાશે.
નિહાળ્યા કરો જે કંઇ થાય છે તે
વિચારો નહિં, મન વલોવાઇ જાશે.
વગોવે ભલે મિત્રો ‘ઘાયલ’ વગોવે !
હતું નામ શું કે વગોવાઇ જાશે ?
– ‘ઘાયલ’
Filed under: ‘ઘાયલ’ | Tagged: હ્રદય, ghayal, gujarati gazal | 2 Comments »
લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો
Posted on જૂન 25, 2007 by Manthan Bhavsar
લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો,
દર્શનની ઝંખના હતી, અણસાર પણ ગયો.
એની બહુ નજીક જવાની સજા છે એ,
મળતો હતો જે દૂરથી સહકાર પણ ગયો.
રહેતો હતો કદી કદી ઝુલ્ફોની છાંયમાં,
મારા નસીબમાંથી એ અંધકાર પણ ગયો.
સંગતમાં જેની સ્વર્ગનો આભાસ હો ખુદા,
દોઝખમાં કોઈ એવો ગુનેગાર પણ ગયો ?
એ ખુશનસીબ પ્રેમીને મારી સલામ હો,
જેનો સમયની સાથે હ્રદયભાર પણ ગયો ?
એ પણ છે સત્ય એની ઉપર હક નથી હવે,
એવુંય કંઈ નથી કે અધિકાર પણ ગયો.
સાકી છે સ્તબ્ધ જોઈ નશાની અગાઢ ઊંઘ,
પીનારા સાથે કામથી પાનાર પણ ગયો.
કેવી મજાની પ્રેમની દીવાનગી હશે !
કે જ્યાં ‘મરીઝ’ જેવો સમજદાર પણ ગયો
-‘મરીઝ’
Filed under: 'મરીજ' | Tagged: gujarati gazal | 15 Comments »
હ્રદય છલકાઇને મારું તમારો પ્યાર માંગે છે
Posted on જૂન 25, 2007 by Manthan Bhavsar
હ્રદય છલકાઇને મારું તમારો પ્યાર માંગે છે
ભરેલા જામ જાણે ખુદ હવે પીનાર માંગે છે
ન વર્તન જો ગમે મારું તો તું વ્યવહાર રહેવા દે
જમાના કેમ તું હાથે કરી તકરાર માંગે છે
ખરે છે રોજ તારાઓ ભલા શાને ગગનમાંથી
મુલાયમ કોણ એવો નિત્યનો શણગાર માંગે છે
સહારો આંસુઓનો પણ હવે ક્યાં બાકી
રુદનના કારણો દુનિયા ખુલાસા વાર માંગે છે
-કૈલાસ પંડિત
Filed under: કૈલાસ પંડિત | Tagged: gujarati gazal | 4 Comments »
હજી પણ એમને ખાના ખરાબી ની ખબર ક્યા છે
Posted on જૂન 25, 2007 by Manthan Bhavsar
હજી પણ એમને ખાના ખરાબી ની ખબર ક્યા છે,
હજી પણ અમને પુછી રહ્યા છે કે તારુ ઘર ક્યા છે.
મને પણ કોઇ શક પહેલી નજર ના પ્રેમ પર ક્યા છે,
મગર મારા તરફ એની હવે પહેલા જેવી નજર ક્યા છે.
મળી લઈએ હવે આવે સુખદ અંજામ ઉલ્ફત નો,
તને મારી ફીકર ક્યા છે, મને તારી ફીકર ક્યા છે.
બીછાવ્યા તો નથી એમાય કાંટા કોઇયે “બેફામ”
મરણ પહેલા જરા હુ જોઇ લઊ મારી કબર ક્યા છે.
-“બેફામ”
Filed under: ‘બેફામ’ | Tagged: befaam, gujarati gazal | 13 Comments »
સમય જાતાં બધું સહેવા હૃદય ટેવાઇ જાયે છે
Posted on જૂન 24, 2007 by Manthan Bhavsar
સમય જાતાં બધું સહેવા હૃદય ટેવાઇ જાયે છે
ગમે તેવું દુઃખી હો, પણ જીવન જીવાઇ જાયે છે.
હૃદયના દર્દની વાતો કદી છાની નથી રહેતી
હૃદય ગભરાય છે ત્યારે નયન ભીંજાઇ જાયે છે.
સમય બદલે તો બદલે, પણ પ્રણય રંગો નહીં બદલે
હૃદય રંગાઇ જાયે છે તો બસ રંગાઇ જાયે છે.
મુસીબતના દહાડા એ કસોટીના દહાડા છે.
છે પાણી કેટલું કોના મહીં જોવાઇ જાયે છે.
જીવન સારું જીગરની આહ થી ફૂંકી દઉં ‘ઘાયલ’
કદીક મારા ઉપર મને ય એવી ખાઇ જાયે છે.
– અમૃત ઘાયલ
Filed under: ‘ઘાયલ’ | Tagged: ghayal, gujarati gazal | 12 Comments »
કરે લાચાર જે મનને, ખપે એવા સહારા શું?
Posted on જૂન 24, 2007 by Manthan Bhavsar
કરે લાચાર જે મનને, ખપે એવા સહારા શું?
સફર તો છે ઘણી બાકી, તું શોધે છે કિનારા શું?
સજાવી આંખમાં સપનું કદી જીવન જીવી તો જો
પછી કળશે તને બંધુ, કે ડાહ્યા શું, દિવાના શું…
-હિમાંશુ ભટ્ટ
Filed under: ગુજરાતી શાયરી, હિમાંશુ ભટ્ટ | Tagged: gujarati shayri | 5 Comments »
બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને
Posted on જૂન 24, 2007 by Manthan Bhavsar
ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને,
બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને.
પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં,
સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને.
સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું,
બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને.
કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં,
પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને.
લોકોએ જેમાં ન પગ મુકવાની ચેતવણી દીધી,
પગ મૂકીને એ જ કુંડાળામાં ચૂમી છે તને.
પાંપણો મીંચાય ને ઉઘડે એ પલકારો થતાં,
વાર બહુ લાગી તો વચગાળામાં ચૂમી છે તને.
-મુકુલ ચોકસી
Filed under: મુકુલ ચોકસી | Tagged: gujarati gazal, mukul chowkshi | Leave a comment »
પ્રેમ એટલે કે
Posted on જૂન 23, 2007 by Manthan Bhavsar
પ્રેમ એટલે કે
પ્રેમ એટલે કે,
સાવ ખુલ્લી આંખોથી થતો મળવાનો વાયદો.
સ્વપ્નમાં પળાય એવો કાયદો
પ્રેમ એટલે કે,
તારા ગાલોના ખાડામાં ડૂબી જતા મારા ચોર્યાસી લાખ વહાણૉનો કાફલો
ક્યારે નહીં માણી હો,
એવી કોઈ મોસમનો કલરવ યાદ આવે, એ પ્રેમ છે.
દાઢી કરતા જો લોહી નીકળે ને ત્યાંજ કોઈ પાલવ યાદ આવે, એ પ્રેમ છે.
પ્રેમ એટલે કે,
સાવ ઘરનો જ એક ઓરડોને તોય આખા ઘરથી અલાયદો,
કાજળ આંજીને તને જોઉં તો તું લાગે,
એક છોકરીને તે શ્યામવર્ણી
વાદળ આંજીને જોતાં એવું લાગ્યું કે, મને મૂકીને આકાશને તું પરણી
પ્રેમમાં તો ઝાકલ આંજીને તને જોવાની હોય અને ફૂલોમાં ભરવાનો હોય
છે મુશાયરો
પ્રેમ એટલે કે…
-મુકુલ ચોક્સી
Filed under: મુકુલ ચોકસી | Tagged: mukul chowkshi | 3 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 