"ગુજરાતી ગઝલ™"

થોડાં થોડાં દૂર તમને રાખવાનો કીમિયો,
હું કરું છું એમ તમને પામવાનો કીમિયો.

પાણી છું હું, પાત્રનો આકાર પણ હું લઈ શકું,
ને વળી ઘરમાં કરું ઘર માપવાનો કીમિયો.

શબ્દવિણ એ જે કહે એમાં સમર્પણ કર બધું,
તું ન કર સંકેતને આલેખવાનો કીમિયો.

આ તું જે લખ લખ કરે છે એ તો બીજું કંઈ નથી,
છાનાંછપનાં દર્દને વિસ્તારવાનો કીમિયો.

અંતમાં અશરફ ! મરણના રૂપમાં કરવો પડે,
શ્વાસના આભાસને ઓળંગવાનો કીમિયો.

– અશરફ ડબાવાલા

Filed under: અશરફ ડબાવાલા, કવિ/કવિયત્રી, ગુજરાતી શાયરી | Tagged: અશરફ ડબાવાલા, આકાર, આભાસને, આલેખવાનો, એ જે કહે, એમ તમને, એમાં, ઓળંગવાનો, કીમિયો, ઘર માપવાનો, છાનાંછપનાં, થોડાં થોડાં, દર્દને, દૂર તમને, પાત્રનો, પામવાનો, બીજું કંઈ નથી, મરણના, રાખવાનો, રૂપમાં, વિસ્તારવાનો, શબ્દવિણ, શ્વાસના, સંકેતને, સમર્પણ, હું કરું છું | 3 Comments »

શબ્દ જ્યારે પોલ માણસનીય ખોલી જાય છે,
ભૂલથી માણસ પછી સઘળુંય બોલી જાય છે.

એક શમણું જિંદગીમાં આદમી સેવે પછી,
એ જ શમણું આખરે એને જ ઠોલી જાય છે.

ઝાડ પરથી આમ હોલીને ઉડાડી નાખ મા,
એ ઊડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે.

રોજ જખમોમાં ભરી દેતો ગઝલ થોડી ઘણી,
તોય અંદરથી કલેજું કોણ ફોલી જાય છે?

બોલતો ક્યારે નથી પીધા પછી દોસ્તો ગઝલ,
બોલું અગર હું સહેજ તો બ્રહ્માંડ ડોલી જાય છે.

– અનિલ વાળા

Filed under: અનિલ વાળા, કવિ/કવિયત્રી, ગીત | Tagged: અંદરથી, અગર, આખરે, આદમી સેવે, આમ હોલીને, ઉડાડી નાખ, ઊડીને, એ જ શમણું, એક શમણું, એને જ, કલેજું, કોણ, ખોલી જાય છે, ગઝલ, છોલી, જિંદગીમાં, ઝાડ, ઠોલી, ડોલી જાય છે, તો, તોય, થોડી ઘણી, પછી, પરથી, પોલ, ફોલી, બોલી, બોલું, બ્રહ્માંડ, ભરી દેતો, ભૂલથી, મા, માણસ, માણસનીય, યાદનું આકાશ, રોજ જખમોમાં, શબ્દ જ્યારે, સઘળુંય, સહેજ, હું | 3 Comments »

વાતો વિજોગ ને વિલાપની
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની !

આખી બપ્પોર એણે વગડો વંછેર્યો
ને સાંજ બધી ગામ લીધું માથે;
આ’પાથી સાંભળું છું ભણકારા વાયરે,
ને તે’પા બોલાશ કોઈ સાથે;
વચ્ચેની કેડીઓમાં ગોતું તો લાગે છે
બીક મને સળવળતા સાપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!

પાદરમાં ઊભેલા વડને પૂછું તો કહે
ત્રાંસુ હસીને રડ્યો દાઢમાં;
ધુંગાં જુઓ ને જુઓ કોતેડાં બાઈ,
એને ટેવ જૂની ગરવાની વાઢમાં !
હાડમાં તપારો ને ઉપરથી પીટ પડે
મ્હેણાં ને ટોણાના તાપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!

રડીએ તો લોક પૂછે રડવાનો ભેદ
છાનાં મરીએ તો છાતીમાં પીડ;
આવાં નોધારાં અમે છતે ભલાજી તમે?
એવ્વી તો ચઢતી છે ચીડ !
ચીડમાં ને ચીડમાં ચૂંટીઓ ખણું ને
પાછી પંપાળું સાથળને આપની !
ભલાજી, હવે બોલું તો કે’જો બે બાપની!

– જયન્ત પાઠક

Filed under: ગીત, જયન્ત પાઠક | Tagged: જયન્ત પાઠક, ભલાજીને ભારેનો ઠપકો | 4 Comments »

સોયના નાકાં લગીની વાત છે,
પાતળા ધાગા લગીની વાત છે.

જિંદગીનો વ્યાપ લાંબો કૈં નથી,
આજના છાપા લગીની વાત છે.

લ્યો, ઉદાસી કેમ રેઢી મેલવી,
કાયમી નાતા લગીની વાત છે.

હું નથી મારો ને જગ છે આપણું,
પંડના થાવા લગીની વાત છે.

આપણું ઘર આવશે, આગળ ચલો,
આપણા ઝાંપા લગીની વાત છે.

એક બાકસ એકલી સળગે નહીં,
આવ, આ દીવા લગીની વાત છે.

–   શિવજી રૂખડા

Filed under: શિવજી રૂખડા | Tagged: આગળ, ઉદાસી, કાયમી, ઘર, છાપા, જિંદગી, થાવા, દીવા એકલી, ધાગા, નાતા, પંડના, પાતળા, બાકસ, લગીની, વાત છે, વ્યાપ લાંબો, શિવજી રૂખડા, સોયના નાકા | 1 Comment »

વંદન અભિનંદન વંદન અભિનંદન

વેદકાળથી વહે નિરંતર જ્ઞાન ભક્તિની ધારા,
દસે દિશાઓ રક્ષે દેવો, નરનારી અહિ ન્યારા,
તું સોમનાથનું બિલિપત્ર તું દ્વારકેશનું ચન્દન,

અભિનંદન અભિનંદન ગુજરાત તને અભિનંદન.

ધરતીકંપમાં ઊભો રહ્યો’તો સાવ અડીખમ માણસ,
દુષ્કાળોની દારુણ ક્ષણમાં સતત ધબકતો માણસ,
સરળ સહજ થઈ સંતાડ્યું તેં આંસુભીનું ક્રંદન,
ગુજરાતીના ગૌરવથી આ ધરા બની નંદનવન.

અભિનંદન અભિનંદન ગુજરાત તને અભિનંદન.

કમ્પ્યુટરમાં કૃષ્ણ નિહાળે, ગરબે અંબા રમતી,
દેશવિદેશની વેબસાઈટમાં વિસ્તરતી ગુજરાતી,
સમૂહજીવનમાં સૌની સાથે વહેંચે કેવા સ્પન્દન,
ગુજરાતીના ગૌરવથી આ ધરા બની નંદનવન.

અભિનંદન અભિનંદન ગુજરાત તને અભિનંદન.

સ્વર્ણિમ સંકલ્પો જાગ્યા છે જાગી છે મહાજાતિ,
જય જય જય જય જય જય જય જય બોલે હર ગુજરાતી.

– ભાગ્યેશ જહા

Filed under: કવિ/કવિયત્રી, ગીત, ભાગ્યેશ જહા | Tagged: અહિ ન્યારા, આ ધરા, ગુજરાત તને અભિનંદન, ગુજરાતીના ગૌરવથી, જ્ઞાન ભક્તિની, તું સોમનાથનું, દસે દિશાઓ, દેશવિદેશની, દ્વારકેશનું ચન્દન, ધારા, નંદનવન, નરનારી, નિરંતર, બની, બિલિપત્ર, ભાગ્યેશ જહા, રક્ષે દેવો, વિસ્તરતી, વેદકાળથી વહે, વેબસાઈટમાં | 4 Comments »

એ અજાણ્યા જણ વિશે કંઈ વાત કર,
રેશમી સગપણ વિશે કંઈ વાત કર.

જે વિશેષણની પરે પહોંચી ગઈ,
એક એવી ક્ષણ વિશે કંઈ વાત કર.

આજ લગ જેના વિશે કંઈ ના કહ્યું,
એ જ અંગત વ્રણ વિશે કંઈ વાત કર.

જે થયું એ તો બધુંયે ગૌણ છે,
તું પ્રથમ કારણ વિશે કંઈ વાત કર.

આંખની ભીનાશ મેં જાણી લીધી,
આંખમાંનાં રણ વિશે કંઈ વાત કર.

– જાતુષ જોષી

Filed under: જાતુષ જોષી | Tagged: અંગત, આંખની, આંખમાંનાં, આજ, એ અજાણ્યા, એ જ, એક, એવી, કંઈ, કર, કહ્યું, ક્ષણ, ગઈ, ગૌણ, જણ, જાણી, જાતુષ જોષી, જે થયું એ, જે વિશેષણની, જેના, તો, ના, પરે, પહોંચી, બધુંયે, ભીનાશ, મેં, રણ, રેશમી સગપણ, લગ, લીધી, વાત, વિશે, વ્રણ | 5 Comments »

મારો અનહદ સાથે નેહ !
         મુને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.

ખરી પડે તો ફૂલ ન ચૂંટું,
                    મરી મટે તે મીત;
મનસા મારી સદા સુહાગણ
                પાતી અમરત પ્રીત:
અનંત જુગમાં નહીં અમારે
                    એક ઘડીનો વ્રેહ !
         મુને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.

ચારે સીમ પડી’તી સૂની
                    માથે તીખો તાપ;
મેઘરવા મુને હરિ મળ્યા ત્યાં
                અઢળક આપોઆપ !
મીટ્યુંમાં વરસ્યો મોતીડે
                  મધરો મધરો મેહ !
          મુને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.

સતનાં મેલી રંગ સોગઠાં
                    ખેલું નિત ચોપાટ,
જીવણને જીતી લીધા મેં
               જનમ જનમને ઘાટ;
ભેદ ન જાણે ભોળી દુનિયા
                      ખોટી ખડકે ચેહ !
         મુને મળ્યું ગગનમાં ગેહ.

                                          – મકરન્દ દવે

Filed under: મકરન્દ દવે | Tagged: અઢળક આપોઆપ, અનંત જુગમાં નહીં અમારે, અનહદ સાથે નેહ, એક ઘડીનો વ્રેહ, ખરી પડે તો ફૂલ ન ચૂંટું મરી મટે તે મીત, ચારે સીમ પડી’તી સૂની, પાતી અમરત પ્રીત, મધરો મેહ, મનસા મારી સદા સુહાગણ, માથે તીખો તાપ, મીટ્યુંમાં વરસ્યો મોતીડે, મુને મળ્યું ગગનમાં ગેહ, મેઘરવા મુને હરિ મળ્યા ત્યાં | 3 Comments »

“દિલનાં દર્દને અશ્રુથી તોલી શક્યા નહીં,
હૈયું પરસ્પર આપણે ખોલી શક્યા નહીં;
જાલિમ જમાનો બેઉની વચ્ચે હતો એથી,
સામે મળ્યા ને કાંઈ પણ બોલી શક્યા નહીં.”

તમને સમય નથી અને મારો સમય નથી,
કોણે કહ્યું કે આપણી વચ્ચે પ્રણય નથી.

રોકી રહી છે તમને તમારી શરમ અને,
મારા સિવાય મારે બીજો કોઈ ભય નથી.

વિસરી જવું એ વાત મારા હાથ બહાર છે,
ને યાદ રાખવું એ તમારો વિષય નથી.

હું ઇન્તિજારમાં અને તમે હો વિચારમાં,
એતો છે શરૂઆત કંઈ આખર પ્રલય નથી.

– બાપુભાઈ ગઢવી

ફરમાઇશ કરનાર મિત્ર : ચિરાગ
સ્વરાંકન માનો : રણકાર.કોમ

Filed under: બાપુભાઈ ગઢવી | Tagged: તમને સમય નથી અને મારો સમય નથી, બાપુભાઈ ગઢવી | 54 Comments »

તારી આંખનો અફીણી, તારા બોલનો બંધાણી
તારા રૂપની પૂનમનો પાગલ એકલો .

આજ પીઉં દરશનનું અમૃત, કાલ કસુંબલ કાવો,
તાલ પુરાવે દિલની ધડકન, પ્રીત બજાવે પાવો,
તારી મસ્તીનો મતવાલો આશક એકલો.

પાંખોની પરખે પરબડી, આંખો જુએ પિયાવો
અદલ બદલ તનમનની મોસમ, ચાતકનો ચકરાવો
તારા રંગનગરનો રસિયો નાગર એકલો.

-વેણીભાઈ પુરોહિત

ફરમાઇશ કરનાર  : ઊર્મિલ પટેલ

સૌજન્ય : ટહુકો.કોમ

Filed under: વેણીભાઈ પુરોહિત | Tagged: આંખો જુએ પિયાવો અદલ બદલ તનમનની મોસમ, કાલ કસુંબલ કાવો, ચાતકનો ચકરાવો તારા રંગનગરનો રસિયો નાગર એકલો. -વેણીભાઈ પુરોહિત, તારા બોલનો બંધાણી તારા રૂપની પૂનમનો પાગલ એકલો . આજ પીઉં દરશનનું અમૃત, તારી આંખનો અફીણી, તારી મસ્તીનો મતવાલો આશક એકલો. પાંખોની પરખે પરબડી, તાલ પુરાવે દિલની ધડકન, પ્રીત બજાવે પાવો | 37 Comments »

ગગન સાથ લઈ ઊતરે એ ફરકતું,
વિહગપંખથી જે ખરી જાય પીંછું.

ફરકતું પડે ત્યારે ભૂરી હવામાં
ઝીણાં શિલ્પ કૈં કોતરી જાય પીંછું

હજી એમાં કલશોર ગૂંજે વિહગનો
સૂનું આંગણું આ ભરી જાય પીંછું

હૃદયમાં વસ્યા પંખીઓ બહાર આવે
કદી આંખમાં જો તરી જાય પીંછું

ગગનના અકળ શૂન્યમાં જઈ ડૂબે, જે
વિહગને ખર્યું સાંભરી જાય પીંછું

– મનોજ ખંડેરિયા

Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: ઊતરે, એ ફરકતું, કલશોર, ખર્યું, ગગન, જાય, જે ખરી, ત્યારે, પડે, પીંછું, બહાર, ભૂરી, મનોજ ખંડેરિયા, લઈ, વસ્યા પંખીઓ, વિહગપંખથી, સાંભરી, સાથ, સૂનું આંગણું, હવામાં, હૃદયમાં | 1 Comment »

એ જી ફાગણ આવ્યો ફાંકડો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એનો વાંકડિયો છે લાંક રે કોઈ ફાગણ લ્યો..

એ જી આંબાની મ્હોરી મંજરી, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એવા સરવર સોહે કંજ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી દરિયા દિલનો વાયરો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એ તો અલમલ અડકી જાય રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી જુગલ વાંસળી વાજતી, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એને નહીં મલાજો લાજ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી દિન કપરો કાંઈ તાપનો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એની રાત ઢળે રળિયાત રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ઊડે કસુંબો આંખમાં, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એને વન પોપટની પાંખ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ગગન ગુલાબી વાદળાં, કોઈ ફાગણ લ્યો,
જોબનિયું કરતું સાદ રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

એ જી ફાગણ આવ્યો ફાંકડો, કોઈ ફાગણ લ્યો,
એનો વાંકડિયો છે લાંક રે, કોઈ ફાગણ લ્યો…

– રાજેન્દ્ર શાહ

Filed under: રાજેન્દ્ર શાહ | Tagged: અડકી, અલમલ, આંખમાં, આંબાની, આવ્યો, ઊડે, એ જી, એ તો, એનો વાંકડિયો છે લાંક, કંજ, કરતું, કસુંબો, કાંઈ, કોઈ ફાગણ લ્યો, ગગન ગુલાબી, જાય રે, જુગલ વાંસળી, જોબનિયું, ઢળે, તાપનો, દરિયા દિલનો, દિન કપરો, નહીં મલાજો, પાંખ, ફાંકડો, ફાગણ, મંજરી, મ્હોરી, રળિયાત, રાત, લાજ રે, વન પોપટની, વાજતી, વાદળાં, વાયરો, સરવર સોહે, સાદ રે | 1 Comment »

વસંતના આગમનને વધામણા… આ કાવ્ય સાથે હવે પછી થોડા વસંતગીતો અહીં માણીશું…

રૂડો જુઓ આ ઋતુરાજ આવ્યો,
મુકામ તેણ્યે વનમાં જમાવ્યો;
તરૂવરોએ શણગાર કીધો,
જાણે વસંતે શિરપાવ દીધો…

જુનાં જુનાં પત્ર ગયાં ખરીને,
શોભે તરૂ પત્ર નવાં ધરીને;
જાણે નવાં વસ્ત્ર ધર્યા ઉજાળી,
સમીપમાં લગ્નસરા નિહાળી…

આંબે જુઓ મોર અપાર આવ્યો,
જાણે ખજાનો ભરિ મ્હોર લાવ્યો;
જો કોકિલા ગાન રૂડું કરે છે,
વસંતના શું જશ ઉચ્ચરે છે…

બોલે કોકિલ મીઠું એક જ્યારે,
વાદે બીજા એથિ મીઠું ઉચારે,
વિવાદ જાણે કવિયો કરે છે;
વખાણ લેવા સ્પરધા ધરે છે….

ચોપાનિયાં પુસ્તક જો પ્રકાસે
ભલું જ તેથી નૃપરાજ્ય ભાસે
તથા તરૂ શોભિત પુષ્પ ભારે
તો કેમ આંબા નહીં પુષ્પ તારે…

સુશોભિતો થા હરિને પ્રતાપે,
પ્રભુ તને ઉત્તમ પુષ્પ આપે;
સ્તુતી કરી માગ્ય પ્રભૂ સમીપે,
સુપુષ્પથી સુંદર દેહ દીપે….

(ઉપજાતિ વૃત્ત)

– કવિ દલપતરામ (જન્મ ૨૧-૦૮-૧૮૨૦ મૃત્યુ ૨૫-૦૩-૧૮૯૮ )

Filed under: દલપતરામ | Tagged: અપાર, આ ઋતુરાજ, આંબે જુઓ, આવ્યો, ઉચારે, ઉજાળી, એક જ્યારે, એથિ, કરે છે, કવિયો, કીધો, કોકિલ, જમાવ્યો, જાણે, જુઓ, તરૂ, તરૂવરોએ, તેણ્યે, દીધોજુનાં જુનાં પત્ર ગયાં ખરીને, ધરીને, ધરે છે, ધર્યા, નવાં, નિહાળી, પત્ર, બોલે, મીઠું, મુકામ, મોર, રૂડો, લગ્નસરા, લેવા, વખાણ, વનમાં, વસંતે, વસ્ત્ર, વાદે બીજા, વિવાદ, શણગાર, શિરપાવ, શોભે, સમીપમાં, સ્પરધા | Leave a comment »

અસલના ઉતારા છે મારી ગઝલમાં,
કે મોઘમ ઇશારા છે મારી ગઝલમાં.

રૂપાળાં તિખારા છે મારી ગઝલમાં,
સળગતા સિતારા છે મારી ગઝલમાં

સહારે સહારા છે મારી ગઝલમાં,
કિનારે કિનારા છે મારી ગઝલમાં.

નથી હોતું ઓસડ કહ્યું કોણે મીઠું ?
ઘણા બોલ પ્યારા છે મારી ગઝલમાં.

નથી દર્શ એનાં થયાં જિંદગીને ,
પ્રસંગો કુંવારા છે મારી ગઝલમાં.

જીવનમાં હલાહલ ભળ્યું છે પરંતુ,
અમીના ફુવારા છે મારી ગઝલમાં.

વિસંવાદ તારો નથી એમાં, દુનિયા !
ફકત ભાઈચારા છે મારી ગઝલમાં.

જગતને કરી દે ગમે ત્યારે જાગૃત ,
કલંદરના નારા છે મારી ગઝલમાં.

રહ્યો છું ભલે ઘૂમી બેહોશ ‘ગાફિલ’,
છૂપા હોશ મારા છે મારી ગઝલમાં.

– મનુભાઈ ત્રિવેદી (‘ગાફિલ’ અને ‘સરોદ’)

Filed under: મનુભાઈ ત્રિવેદી ('ગાફિલ' 'સરોદ') | Tagged: 'ગાફિલ', અસલના, ઇશારા, ઉતારા, એનાં થયાં, એમાં, ઓસડ, કહ્યું, કે નથી, કોણે મીઠું, ગઝલમાં, ઘણા બોલ, ઘૂમી, છું ભલે, છૂપા હોશ, જિંદગીને, તારો નથી, દર્શ, દુનિયા, નથી હોતું, પ્યારા, પ્રસંગો કુંવારા છે, ફકત રહ્યો, બેહોશ, ભાઈચારા, મારા છે, મારી, મારી ગઝલમાં, મોઘમ, રૂપાળાં તિખારા, વિસંવાદ, સળગતા, સિતારા | 4 Comments »

ગુજરાતી ભાષાના મૂર્ધન્ય કવિ શ્રી રાજેન્દ્ર શાહે ગઈકાલે તા. ૩ જાન્યુઆરી ૨૦૧૦ ના રોજ આપણી વચ્ચેથી ચિર વિદાય લીધી. એમની એક રચના જેમાં કવિએ માનવમનની અનંત દોડ અને લક્ષ્ય ન મળવાની વેદનાને વર્ણવી છે…

હજાર હજાર ઊંટની કાંધ સમું વિસ્તરેલું રણ,
શેની શોધમાં નીકળ્યો છું હું ?
પાછળ મૂકેલું મારું છેલ્લું પગલુંય ભૂંસી નાખે છે કોઈક.
અહીં ક્યાંય કેડી નથી,
સીમ નથી,
દિશા નથી,
બાધા નથી ને
ક્યાંય કોઈનું ચિહ્ન નથી.

કંઈક શોધું છું.
શોધું છું કેડી ?
સીમ ? દિશા? બાધા?
કોઈ અવશેષ ?
ખબર નથી મને.
સાવ ખુલ્લામાં જાણે ખોવાઈ ગયો છું.
સામેના વેળુઢગની પેલી પારથી આવે છે લીલું હાસ્ય,
બેની વચ્ચેનું અંતર ઘટતાં
સમયના પ્રલંબ અંતરાયની ઓળખ થાય છે,
ત્યાં છે હાથેક ઊંડો એક વોકળો,
પડખે લીલે પંખ ઊભું છે તમાલ,
નાની નજરમાં બધુંય સમાઈ જાય છે.
એની આ બાજુ ઉઘડેલા મૂળની વચ્ચે જણાય છે શ્વેત રુંડ ;
એને જ હું શોધતો હતો,
લીલાં હાસ્યના ઉગમનું આદિ કારણ.

– રાજેન્દ્ર શાહ

Filed under: રાજેન્દ્ર શાહ | Tagged: અંતરાયની ઓળખ, આદિ કારણ, આવે છે, ઉગમનું, ઊંટની, ઊંડો એક, એની, ઓળખ, કાંધ, કેડી નથી, કોઈનું ચિહ્ન, ક્યાંય, ક્યાંય કોઈનું ચિહ્ન, ખબર નથી, ખોવાઈ ગયો છું, છે, જાણે, ત્યાં છે, થાય છે, નથી, નીકળ્યો છું, પેલી પારથી, પ્રલંબ, બાજુ ઉઘડેલા, મને, મૂળની, રણ, લીલાં, લીલું હાસ્ય, વચ્ચે જણાય, વિસ્તરેલું, વેળુઢગની, વોકળો, શેની શોધમાં, શ્વેત રુંડ, સમયના, સમું, સામેના, સાવ ખુલ્લામાં, હજાર, હાથેક, હાસ્યના | 1 Comment »

ઊઠતી બજારે હાટ હવે કેટલો વખત ?
વહેવારના ઉચાટ હવે કેટલો વખત ?

કાનાએ કાંકરી લીધી છે હાથમાં ,
અકબંધ રહેશે માટ હવે કેટલો વખત ?

પગરણ થઈ ચૂક્યાં છે હવે પાનખર તણાં ;
ફૂલડાંઓ ફાટ ફાટ હવે કેટલો વખત ?

સંધ્યા ઉષા જલાવી રહી છે હવે ચિતા ;
ટકવાનાં આટકાટ હવે કેટલો વખત ?

જયારે હવેલી સાવ ધરાશાયી થઈ રહી ,
ત્યારે ખટૂકશે ખાટ હવે કેટલો વખત ?

ખૂટી રહ્યું દિવેલ ને કજળી રહી છે વાટ ;
જ્યોતિ ઝગવશે પાટ હવે કેટલો વખત ?

‘ગાફિલ’, તમારો ઘાટ ઘડાવાની છે ઘડી ;
ઘડશો ઘણેરા ઘાટ હવે કેટલો વખત ?

– મનુભાઈ ત્રિવેદી (‘ગાફિલ’ અને ‘સરોદ’)

Filed under: મનુભાઈ ત્રિવેદી ('ગાફિલ' 'સરોદ') | Tagged: 'ગાફિલ', આટકાટ, ઉચાટ, ઉષા, ઊઠતી બજારે, કાંકરી, કાનાએ, કેટલો વખત?, ખટૂકશે, ખાટ, ખૂટી રહ્યું, ઘડશો, ઘણેરા, ઘાટ, ઘાટ ઘડાવાની, છે, છે ઘડી, જયારે, જલાવી, જ્યોતિ, ઝગવશે, ટકવાનાં, તણાં અકબંધ, તમારો, ત્યારે, થઈ ચૂક્યાં, થઈ રહી, દિવેલ, ધરાશાયી, ને કજળી રહી છે, પગરણ, પાટ, પાનખર, ફાટ ફાટ, ફૂલડાંઓ, માટ, રહી છે, રહેશે, લીધી છે, વહેવારના, વાટ, સંધ્યા, સાવ, હવે ચિતા, હવેલી, હાટ હવે, હાથમાં | 1 Comment »