Download Gujarati Songs
હું કવિનો શબ્દ તો ના થઈ શક્યો
હા, મગર બારાખડીમાં હું હતો !
ઝૂલણાની રાહમાં ઊંંઘી જતો
રાતની એ ખટઘડીમાં હું હતો !
હું જ સાવરણી લઈ વાળું મને
જીર્ણ પેલી સૂપડીમાં હું હતો !
ઘર ! તને તો યાદ છે ને એ બધું ?
કોઈ નહોતું એ ઘડીમાં હું હતો !
મેજ, ખુરશી, લેમ્પ, ચશ્માં, ડાયરી
છે અહીં એવું ઘણું છે, હું નથી !
આ દિવાલો ક્યારની પી ગઈ મને
ખંડ છે, ખાલીપણું છે, હું નથી !
હું સમયના ઉંબરાની સ્તબ્ધતા
બોલકું આ બારણું છે, હું નથી !
– મિલિન્દ ગઢવી
Filed under: મિલિન્દ ગઢવી, સોનેટ | 7 Comments »
એકબીજામાં વાદળ ભળે એ રીતે
કોઈ નજદીક આવે, મળે એ રીતે !
એ અહીંથી જઈને અહીં આવશે
એક રસ્તો જ પાછો વળે એ રીતે !
હોય નહીં સાવ પાસે છતાં હોય તે
સાદ પાડો અને સાંભળે એ રીતે !
જાણે હમણાં જ કાંઠાઓ તૂટી જશે
જળ સમંદર મહીં ઊછળે એ રીતે !
હું બળું છું અને તેય અંદર ફકત
એક કમરામાં દીવો બળે એ રીતે !
– ભરત વિંઝુડા
Filed under: અનામી - UNKNOWN, ભરત વિંઝુડા | 2 Comments »
પ્રભુએ બંધાવ્યું મારું પારણું રે લોલ
પારણીએ ઝૂલે રે ઝીણી જ્યોત રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
નભથી પધારી મારી તારલી રે લોલ
અંગે અંગે તે ઓતપ્રોત રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
લેજો રે લોક એનાં વારણાંરે લોલ
પુત્રી તો આપણી પુનાઈ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
ઓસરિયે, આંગણિયે,ચોકમાં રે લોલ
વેણીના ફૂલની વધાઈ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલા
અમૃત દેવોનું દિવ્ય લોકમાં રે લોલ
લાડલી લાવી આ ઘેર ઘેર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
સરખાં સહુ હેત એને સીંચજો રે લોલ
લીલા સપનાની જાણે લહેર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
બાપુની ઢાલ બને દીકરો રે લોલ
કન્યા તો તેજની કટાર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
ઉગમણે પહોર રતન આંખનું રે લોલ
આથમણી સાંજે અજવાસ રે
રમતી રાખોને એની રાગિણી રે લોલ
આભથી ઉંચેરો એનો રાસ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
— મકરન્દ દવે
Filed under: કવિ/કવિયત્રી, મકરન્દ દવે | Tagged: adaka ajvala, અજવાળાં, અદકાં, એની આંખમાં, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, ઝીણી જ્યોત રે, ઝૂલે રે, પારણીએ, પ્રભુએ, બંધાવ્યું, મકરન્દ દવે, મારું પારણું, રે લોલ, dikri, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, kavita, makarand dave, sahitya | 3 Comments »
વાયરાએ ડાળને કૈં પ્રશ્ન પૂછ્યો છે,
છાંયડો પણ પાંદડાનો સહેજ ઝૂક્યો છે.
સૌ કણાંના જાણતલનું એમ કહેવું છે,
છોકરીની આંખમાં વંટોળ ઘૂસ્યો છે.
ત્રાગડામાં ખૂબ વીંટી સ્વપ્ન કુંવારા,
પીપળો વારાંગનાએ આજ પૂજ્યો છે.
ન્યૂઝ દૂધિયા રંગથી અખબારમાં છાપો,
એક ડોસાને સવારે દાંત ફૂટ્યો છે.
ઠેક આપી જાય છે કાયમ નજર મીઠી,
એમ કૈં ઝૂલો અમસ્તો રોજ ઝૂલ્યો છે !!
હસ્તરેખાને બદલવા હોય બીજું શું ?
મેં જ મારા હાથને લ્યો, આજ ચૂમ્યો છે.
આમ નહીંતર શ્વાસ રાતાચોળ થૈ જાતાં ?
છોડ મહેંદીનો ખરેખર ક્યાંક ઊગ્યો છે !!
– હેમંત ગોહિલ ‘મર્મર’
Filed under: હેમંત ગોહિલ 'મર્મર' | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., ?, આજ, આમ, એક, કૈં, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, છાંયડો પણ, ઝૂક્યો છે., ડાળને, થૈ જાતાં ?, નહીંતર, પાંદડાનો, પીપળો, પૂછ્યો છે, પૂજ્યો છે, પ્રશ્ન, રાતાચોળ, વંટોળ ઘૂસ્યો છે, વાયરાએ, વારાંગનાએ, શ્વાસ, સહેજ, હેમંત ગોહિલ 'મર્મર', Gazal, geet, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, hemant gohil 'marmar', kavita, sahitya, shayri | 3 Comments »
લીમડાને આવી ગ્યો તાવ,
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.
ટી-શર્ટ ને જીન્સવાળી માંજરી બિલાડી ક્યે આપણને દૂધ નહીં ફાવે !
પીત્ઝા ને બર્ગરની આખ્ખી આ પેઢીને રોટલી ને શાક ક્યાંથી ભાવે ?
વર્ષોથી બોટલમાં કેદી થઈ સડતા એ પીણાને પીવો ને પાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.
અપ ટુ ડેટ કાગડા ને કાગડીયું માઈકમાં મંડીપડ્યા છે કાંઈ ગાવા !
કંઈ પણ ભીંજાય નહી એવા ખાબોચીયામાં નીકળી પડ્યા છો તમે ન્હાવા ?
કૂંપળના ગીત લીલા પડતા મૂકીને ગાવ રીમિક્સના ગાણાઓ ગાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.
કાન એ કંઈ થૂંકવાનો ખૂણો નથી કે નથી પેટ એ કંઈ કોઈનો ઉકરડો,
આપણા આ ચહેરા પર બીજાના નખ્ખ શેના મારીને જાય છે ઉઝરડો ?
માંદા પડવાનું પોસાય કદિ કોઈને’ય સાંભળ્યા છે ડૉક્ટરના ભાવ ?
લીમડાને આવી ગ્યો તાવ
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.
– કૃષ્ણ દવે
Filed under: કવિતા, કૃષ્ણ દવે, ગીત | 6 Comments »
જિંદગીભર આપણો છે સાથ, સાથે ચાલ તું !
હાથમાં મારા મૂકી દે હાથ, સાથે ચાલ તું !
હરકદમ પર કેટલાં પ્રશ્નો કસોટી કેટલી !
આ હજી તો માત્ર છે શરુઆત, સાથે ચાલ તું !
આપણું આ મૌન પણ દુનિયાને સંભળાતું હશે,
લે હવે કરવી નથી કંઈ વાત, સાથે ચાલ તું !
કોઈ પણ મારા વિચારોમાંય ફરકે ના હવે,
એકલી છે ખૂબ મારી જાત, સાથે ચાલ તું !
– રિષભ મહેતા
Filed under: ગઝલ, રિષભ મહેતા | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., આપણો, એકલી, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, ચાલ તું, છે સાથ, જિંદગીભર, દશા મારી, દુનિયા, પ્રશ્નો, મારા મૂકી દે, મારી, મૌન, રિષભ મહેતા, શરુઆત, સાથે, હરકદમ, હાથમાં, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya, shayri | 1 Comment »
સાંજ ઢળે ને આવે તારાં સ્મરણોનું અજવાળું .
સાજણ, કેમ કરી સંભાળું !
એક અમસ્થી અટકળ લઇને કેમ બધું શણગારું ?
ભીંત,ટોડલો,આંગણ,ઉંબર ને હોવું આ મારું.
ઉજાગરાને આંખે આંજી શમણાં પાછાં વાળું.
સાજણ,કેમ કરી સંભાળું !
ઉભડક જીવે બારસાખ પર સૂક્કાં તોરણ ઝૂલે;
સૂરજનું છેલ્લું કિરણ લઇ ઇચ્છા અઢળક ખૂલે;
પાંગત પર બેસીને ઠાલાં પડછાયાં પંપાળું.
સાજણ,કેમ કરી સંભાળું !
-વિમલ અગ્રાવત
Filed under: કવિતા, ગીત, વિમલ અગ્રાવત | Tagged: અટકળ, અમસ્થી, આ યાદ છે આપની કે, ઈચ્છા, ઉજાગરા, ઉભડક, એક, ગીત, ઠાલાં, ઢળે, તોરણ, પાંગત, મારી, વિમલ અગ્રાવત, શણગારું, સાંજ, સાજણ, સૂક્કાં, સ્મરણોનું અજવાળું, હ્રદય, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati geet, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, kavita, sahitya, shayri, smarano nu ajvalu, vimal agravat | 1 Comment »
બરફનો પહાડ થઈ મારા પર વહી જાજે
હું ક્યાં કહું છું કે મારામાં ઓગળી જાજે
જો મૌન થઈને તું મારા હ્રદયમાં રહી ન શકે
તો આવ હોઠ સુધી શબ્દ થઈ ઊડી જાજે
હું શ્વાસ શ્વાસનું સામીપ્ય ઝંખતોય નથી
હું ગૂંગળાઉં નહીં એ રીતે વહી જાજે
તૂટું તૂટું થઈ રહી છે સંબંધની ભેખડ
જવું જ હોય તો હમણાં જ નીકળી જાજે
જવું જ હોય તો રોકી શકે છે કોણ તને?
હું તો અહીં જ હઈશ, આવ તો મળી જાજે
– જવાહર બક્ષી
Filed under: જવાહર બક્ષી | Tagged: કે મારામાં ઓગળી જાજે, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, જવાહર બક્ષી, ઝંખતોય નથી, થઈ મારા પર, બરફનો પહાડ, વહી જાજે, શ્વાસનું, સામીપ્ય, હું ક્યાં કહું છું, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, kavita, sahitya, shayri | Leave a comment »
અહીંયા સૌને હરણા માફક તરફડવાનું આપ્યું છે
મૃગજળને કેનાલ થકી તેં ઘરે ઘરે પહોંચાડ્યું છે
દુઃખના દિવસો વિચાર જેવા, ખૂટે નહીં કેમે પણ
સમય ચાલતો એમ કે એના પગમાં બહુ જ વાગ્યું છે
સોની નોટની સાથે બે ત્રણ સ્મરણો સંઘરી રાખ્યા પણ
કહો નવું હું ક્યાંથી લાવું ધબકતું પાકીટ ફાટ્યું છે
મરણ દાટતી આખી દુનિયા હું દાટું છું થોડા બીજ
હજાર થઈને ઉગી નીકળશે એમ જીવનને દાટ્યું છે
મારા સપના લાદી કે સૌ પગ મૂકે છે એના પર
કોઇના પગલાં થીજી ગયા તો કોઇનું તળિયું દાઝ્યું છે
– કુલદીપ કારિયા
Filed under: કુલદીપ કારિયા | Tagged: અહીંયા, આંસુ, આપ્યું છે, એક, કુલદીપ કારિયા, કોઇના પગલાં થીજી ગયા, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, તરફડવાનું, મારી, મૃગજળ ઘરે ઘરે, સૌને, હરણા માફક, હ્રદય, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, kavita, sahitya | 2 Comments »
ગેરસમજણ સામટી ફેલાવ ના !
દુશ્મનોની જેમ તું બોલાવ ના !
એક તો મનથી બહુ દાઝેલ છું ;
ગત – સમયનું તાપણું સળગાવ ના !
કોણ સમજ્યું છે અહીં કિંમત કદી ?
વ્યર્થ તું સંબધ વચ્ચે લાવ ના !
મેં સમજવામાં નથી ગલતી કરી ;
દોસ્તી શું છે મને સમજાવ ના !
કાં મને પડકારવાનું બંધ કર !
કાં સુલેહી વાવટો ફરકાવ ના !
– શૈલેન રાવલ
Filed under: શૈલેન રાવલ | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., આંસુ, કિંમત કદી, કોણ, ગઝલ, ગલતી, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, ગેરસમજણ, જાણે, જીવન...!, તાપણું, તો, દુઃખ, દુશ્મનોની, દોસ્તી, પડકારવાનું, ફરકાવ ના, બંધ કર, મનથી, મિત્રતા, વાવટો, વ્યર્થ, શૈલેન રાવલ, સંબધ, સમજ્યું, સામટી, સુલેહી, હ્રદય, DARD, DUKH, Gazal, ghayal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati shayri, misunderstanding, shailen raval | 2 Comments »
આ ચરણથી રેતના સગપણ વિષે ના પૂછ તું,
શ્વાસમાં તરતા અફાટી રણ વિષે ના પૂછ તું.
રોજ છાતી પર છલાંગો મારતા છૂંદે મને,
એ અભાવોના નીકળતા, ધણ વિષે ના પૂછ તું.
સાવ સીધા માર્ગ પર, ડગલુંય મંડાતું નથી,
ભીતરી અવઢવ અને અડચણ વિષે ના પૂછ તું.
જળ અને જળની છટાઓ લે, ગણાવું હું તને ,
પ્યાસની મારી સફળ સમજણ વિષે ના પૂછ તું.
મેં મને ધાર્યો હતો એવો ન નીકળ્યો ક્યાંય પણ,
જાત આખી જોઈ એ દર્પણ, વિષે ના પૂછ તું.
જે મળે એને હયાતીનો પૂછે છે અર્થ એ,
દોસ્ત ‘વંચિત’માં ઉછરતા જણ વિષે ના પૂછ તું.
– વંચિત કુકમાવાલા
Filed under: ગઝલ, વંચિત કુકમાવાલા | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., અડચણ, અફાટી, અવઢવ, ઉછરતા, એ અભાવોના નીકળતા, ક્યાંય પણ, ગણાવું હું તને, ગુજરાતી ગઝલ, ચરણથી, છલાંગો, છાતી, ડગલુંય મંડાતું નથી, ધાર્યો હતો, પ્યાસની, ભીતરી, મારતા છૂંદે મને, રણ વિષે ના પૂછ તું, વંચિત કુકમાવાલા, શ્વાસમાં, હયાતીનો, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, vanchit kukmavala | 2 Comments »
વીજના ચમકાર જેવું હોય છે,
આયખું પળવાર જેવું હોય છે.
લે, કપાયા દુ:ખના દા’ડા બધા,
જો, સમયને ધાર જેવું હોય છે.
સત્યનાં શસ્ત્રો ઉગામી તો જૂઓ,
જૂઠ ખાલી વાર જેવું હોય છે.
છેડવાથી શકય છે રણકી ઉઠે,
મન વીણાના તાર જેવું હોય છે.
ડૂબવાનું મન થશે, લાગી શરત ?
આંખમાં મઝધાર જેવું હોય છે.
ના કશું ગર્ભિત નથી સંસારમાં,
બે અને બે ચાર જેવું હોય છે.
– મકરંદ મુસળે
Filed under: મકરંદ મુસળે | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., ગઝલ, ગર્ભિત, ગુજરાતી ગઝલ, ચમકાર જેવું, દુ:ખના દા'ડા, ધાર, મકરંદ મુસળે, મારી, યાદ...ફરિયાદ...!!!, વાસ્તવિક્તા, વીજના, શસ્ત્રો, હોય છે, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, makarand musle, sahitya, shayri, varsadi gujarati gazal | 1 Comment »
બેઉ આંખો મેં કરી બંધ ને હરિ આવ્યા
એક દી’ થઈ ગયો હું અંધ ને હરિ આવ્યા
બેઉ પંક્તિની વચોવચ કશુંક બબડ્યો હું
દૂર મૂકી દઈને છંદ ને હરિ આવ્યા
એક બે દુ:ખની ઉપર ખડખડાટ હસવામાં
આવ્યો કંઈ એટલો આનંદ ને હરિ આવ્યા
જોઈ જોઈને બીજાના ગુનાહ શું કરવું
કે સ્વયમને જ દીધો દંડ ને હરિ આવ્યા
સૌ પ્રથમ દ્વાર ઉપર આવીને ઊભા સાધુ
ને પછી આવ્યા કોઈ સંત ને હરિ આવ્યા
– ભરત વિંઝુડા
Filed under: ગઝલ, ભરત વિંઝુડા | Tagged: અંધ, આનંદ, ખડખડાટ, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, ગુનાહ, દ્વાર, બંધ ને, બેઉ આંખો, ભરત વિંઝુડા, મેં કરી, હરિ આવ્યા, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, sahitya | 1 Comment »
ધાર્યા કરતા વહેલી થઈ ગઈ
જાત સદંતર મેલી થઈ ગઈ
મેં હસવાનું શીખી લીધું
દુનિયાને મુશ્કેલી થઈ ગઈ
ઘેંટા પાછળ ઘેંટા ચાલ્યા
સમજણ સાથે રેલી થઈ ગઈ
બે ફળિયાએ પ્રેમ કર્યો તો
વંડીમાંથી ડેલી થઈ ગઈ
દર્પણમાં એવું શું જોયું ?
ઝમકુ ડોશી ઘેલી થઈ ગઈ
– મિલિંદ ગઢવી (ગ.મિ.)
Filed under: અનામી - UNKNOWN, મિલિન્દ ગઢવી | 2 Comments »
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
સખી સમજણ તો લાગણીનું સગપણ કહેવાય
મટકાભર આંખથી ઓઝલ થવાય પછી મટકું મરાય તો કહેજો
અંદર ને અંદરથી આઘા જવાય પછી ઓરા થવાય તો કહેજો
ભીતરના ઓરડાની એવી ઓકાત ના બારા જવાય ના અંદર રેવાય
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
સાત સાત દરિયાઓ સામે છલકાય તોય છાંટો પીવાનું થાય મન ?
આંગણે ને ઓસરીમાં ઉગેલા હોય તોય વ્હાલા ન લાગે થોર વન
હોય જીવતરના વગડામાં ઉઘાડી પાનીયું તોય સંતાપો હરખાતા હૈયે જીરવાય
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
પીડાના પહાડ ક્યાંય પથરાતા ન્હોય પણ પીડાઓ પહાડ જેવી હોય
વ્હાલપના મધપૂડા ઉછરતા હોય તો દુ:ખિયારા ડંખ ક્યાંક હોય
ક્યાંક તનથી મળાય ક્યાંક મનથી મળાય એમ મળવાની નદીયુંમાં મોજથી તરાય
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
કુંડળીઓ મળવાથી મનના મેળાપની શક્યતાઓ હોય ના સાચી
આખો હરખાય એટલે હૈયું હરખાય ? એવી ધારણાઓ હોય સાવ કાચી
લીલાંછમ ચોમાસા ઓળઘોળ થાય તોય પાનખર આવે તો પ્રેમે પહેરાય
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
સૂકા દુકાળનાં તો કારણો કળાય પડે લીલા દુકાળ એનું શું ?
હોળીયુંની ઝાળ તો જીરવી જવાય ઉઠે હૈયે વરાળ એનું શું ?
કાળજાને કાપવાના કરવત ન હોય એ તો ફૂલ જેવી વેદનાની વાતે વહેરાય
સખી સુખનું સરનામુ તો સમજણ કહેવાય
Filed under: ઇસુભાઈ ગઢવી, કવિ/કવિયત્રી | 1 Comment »
સટ્ટાખોર વાણિયો મુંબઈમાં રહેતો,
દાડી દાડી હનુમાનને હાથ જોડી કહેતો;
“અંતરયામી બાપ તમે જાણો મારી પીડ,
પાંચસો જો અપાવો તો ભાંગે મારી ભીડ,
પાંચસો જો અપાવો તો પાઠ પૂજા કરું,
શનિવારે પાઈ પાઈનું તેલ લાવી ધરું.”
એક દાડો હનુમાનને એવી ચડી ચીડ,
પથ્થરમાંથી બેઠા થયા, નાખી મોટી રીડ
“પૂજારીનો ઓશિયાળો ખાવા દે તો ખાઉં,
કેમ કરી ભૂંડા હું તો તારી વહારે ધાઉં ?
પાંચસોને બદલે આપે પાઈ પાઈનું તેલ,
પૂછડું દેખી મૂરખ મને માની લીધો બેલ ?
પાંચસો જો હોય તો તો કરાવું હું હોજ,
ભરાવું ને તેલ, પછી ધૂબકા મારું રોજ.”
– પ્રેમશંકર ભટ્ટ
મારા મામા પાસેથી આ ઘણીવાર સાંભળેલું… અને સાંભળીને ખુબ હસવું પણ આવતું.. આજે એક કઝીને આ યાદ કરાવ્યું એટલે ડાયરી ખોલીને અહીં ઉતાર્યું…
Filed under: કટાક્ષ, પ્રેમશંકર ભટ્ટ | Tagged: પ્રેમશંકર ભટ્ટ | 1 Comment »
જો દોસ્ત તળેટીનું જીવન કેવું ફળે છે
કે સઘળાં શિખર જાણે અહીં પગની તળે છે
ડર શું છે? નથી ચાલતી હિમ્મત તને માગું
એ પણ છે ખરું જે કંઈ પણ માંગું મળે છે.
મન ક્યાંય જવાનું જ નથી થાતું કદાપિ
ન જાણે કયા ભવનો હજુ થાક કળે છે
ઉપર ઉપરથી સ્વસ્થ સતત હોઈએ છતાં
એ તો તું શોધ કોણ છે ભિતર જે ચળે છે.
ઊગ્યો નથી ભલે ને સૂરજ મારો કદી પણ
હર સાંજના લાગ્યું છે સૂરજ મારો ઢળે છે.
પર્યાય એના નામનો પ્રત્યેક નામ છે
પ્રત્યેક રસ્તા જાણે કે એ બાજુ વળે છે
– રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’
Filed under: કવિતા, ગઝલ, રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’ | Tagged: અહીં, ઊગ્યો નથી, કદી પણ, કયા ભવનો, કળે છે, કેવું ફળે છે, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, જાણે, જીવન...!, જો દોસ્ત, તળેટીનું, થાક, પગની તળે છે, ભલે ને, રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’, લાગ્યું છે, વાસ્તવિક્તા, સઘળાં શિખર, સૂરજ મારો, સૂરજ મારો ઢળે છે, હજુ, હર સાંજના, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, rajesh vyas - miskin | Leave a comment »
લો કરું કોશિશ ને ફાવે તો કહું,
શબ્દ જો એને સમાવે તો કહું !
આપની નજરો જે ફરમાવી રહી,
એ ગઝલ જો યાદ આવે તો કહું !
શાંત જળમાં એક પણ લહરી નથી,
કોઇ થોડું ખળભળાવે તો કહું !
હું કદી ઊંચા સ્વરે બોલું નહીં,
એકદમ નજદીક આવે તો કહું !
કોઇને કહેવું નથી, એવું નથી,
સહેજ તૈયારી બતાવે તો કહું !
-રાજેન્દ્ર શુક્લ
Filed under: ગઝલ, રાજેન્દ્ર શુક્લ | Tagged: એને સમાવે, ખળભળાવે, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી, જો, તૈયારી, નજદીક, ને ફાવે તો કહું, ફરમાવી, રાજેન્દ્ર શુક્લ, લહરી, લો કરું કોશિશ, શબ્દ, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, kavita | 2 Comments »
ક્યાંથી હવાય પામી શકે પાર શબ્દનો
પ્હોળો છે આભ જેટલો વિસ્તાર શબ્દનો
વર્ષોથી હૈયું ઝંખતું અજવાળું મૌનનું
ઘેરી વળ્યો છે આંખને અંધાર શબ્દનો
વન વન નગર ને શેરીઓ ઘર કે દીવાલ સૌ
લઈને ઊભાં છે પાંગળો આધાર શબ્દનો
ભેગા મળીને સાત સૂરજ તપશે જે ઘડી
પીગળી બરફની જ્યમ જશે આકાર શબ્દનો
આંજો નયનમાં સાંજનું ભગવું ગગન હવે
શોભે ન આજ આપણે શણગાર શબ્દનો
Filed under: મનોજ ખંડેરિયા | Tagged: આકાર, આજ આપણે, આધાર, ક્યાંથી, ગુજરાતી ગઝલ, પામી શકે પાર, પાર, મનોજ ખંડેરિયા, વિસ્તાર, શણગાર અંધાર, શણગાર શબ્દનો, શબ્દનો, શોભે ન, હવાય, gujarati gazal, GUJARATI GAZAL IN, manoj khandeiya, shabd no | Leave a comment »
મૌન કહો તો એક શબ્દ છે : આમ જુઓ તો વાણી.
આભથી જુઓ બરફ પડે છે ને પળમાં વહેતું પાણી.
જળની કુંડળી પરપોટામાં શાને જાય સમાઇ ?
પથ્થરમાંથી ઝરણું ક્યાંથી પ્રકટે એ જ નવાઇ ?
નદી, સરોવર, સમદર જળની જૂજવી હોય કહાણી
મૌન કહો તો એક શબ્દ છે : આમ જુઓ તો વાણી.
રેતી પર એક નામ લખું રે પવન ભૂંસતો જાય
જળમાં તારું નામ લખું તો તરંગમાં લહેરાય
રહસ્ય પછી આ જિંદગી જોને બેઠી ઘૂંઘટ તાણી
મૌન કહો તો એક શબ્દ છે : આમ જુઓ તો વાણી.
− નીલેશ રાણા
Filed under: કવિતા, ગઝલ, ગીત, નીલેશ રાણા | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., આભથી, આમ જુઓ, એક શબ્દ છે, કહાણી, કહો તો, ઘૂંઘટ તાણી, જળની કુંડળી, જૂજવી, તો વાણી, નીલેશ રાણા, પરપોટામાં, પવન, બરફ, મૌન, વહેતું પાણી, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poetry, kavita, maun, Nilesh Rana, varsadi gujarati poem | 6 Comments »
ના તું જાણે, ના હું જાણું,
બે ય મળીને એક ઊખાણું !
હું તારામાં ગયું ઓગળી,
તું મુજમાં આવી સંતાણું !
અવલોક્યું તો અલગ રહ્યું ના,
આંખોમાં આખ્ખું અંજાણું !
શ્વાસ સરીખા શ્વાસનું સાટું,
હરખી ઊઠ્યા હાટ, હટાણું !
રંગ ચડ્યા ને રંગ ઊતર્યા,
રંગ વગર આખર રંગાણું !
કેવાં વસ્તર, કેવા વાઘા,
જેવો અવસર, જેવું ટાણું !
અમે જ અમને ફટવી મૂક્યા,
ઉપરથી તમણું ઉપરાણું !
– રાજેન્દ્ર શુક્લ
Filed under: કવિતા, ગઝલ, રાજેન્દ્ર શુક્લ | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., અંજાણું, અમે જ અમને, આખ્ખું, આવી સંતાણું !, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી ગઝલ, તમણું ઉપરાણું, તું મુજમાં, ના તું જાણે, ના હું જાણું, ફટવી મૂક્યા, બે ય મળીને એક ઊખાણું !, રાજેન્દ્ર શુક્લ, વસ્તર, વાઘા, શ્વાસનું સાટું, હ્રદય, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, rajendra shukla | 1 Comment »
યાદમાં મળીએ પળેપળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
કાપીએ ચૂપચાપ અંજળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
આ ઉપરની સ્વસ્થતા સૌને હસી મળવું સદા
ને ઊભા અંતરથી વિહ્વળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
ક્યાંય નકશામાં નથી ને સાથ ત્યાં રહેવું સરળ
કાળજે સાચવતા એ સ્થળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
બારણે ઊભા હશે, સૂતા હશે, ઉઠ્યા હશે
રોજ બસ કરીએ આ અટકળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
વ્યસ્ત કંઈ એવા સતત ના જાત જોવાનો વખત
અન્યને કાજે જ ઝળહળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
એકલાં છલકાઈ ને ચૂપચાપ સુકાઈ જતાં
લાગણી ખાતર થયા જળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
એકબીજામાં ધબકતા જીવની માફક સતત
આ અમસ્તા બાર કેવળ ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
– રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’
Filed under: ગઝલ, રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’ | Tagged: "ગઝલ" એટલે..., અટકળ, કાળજે, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું, ગઝલ, ગુજરાતી ગઝલ, પળેપળ, મળીએ, યાદમાં, રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’, લાગણી, વિહ્વળ, સાચવતા એ સ્થળ, હ્રદય, Gazal, gujarati, gujarati gazal, gujarati poetry, gujaratigazal, kyak tu ne kyak hu, lagani, rajesh vyas - miskin, shayri, yaad | Leave a comment »
તમને તો કંઈ ઘણાં ઘણાંએ ઘણું લખ્યું છે હરિ !
હું ય લખું બસ જરી ?
લખવાવાળા લખે શબદની કૈંક કરામત લાવે,
હરિ ! મને તો વધી વધીને કક્કો લખતા ફાવે,
જરૂર પડે ત્યાં કાનો-માતર તમે જ લેજો કરી.
હું ય લખું બસ જરી ?
શબદ સરકણાં ફોગટ સઘળા કાગળ મારો સાચો,
અક્ષરમાં અંધારું કેવળ અંતર મારું વાંચો,
પરબીડિયું પડતું મેલી મેં મને રવાના કરી.
હું ય લખું બસ જરી ?
-વિમલ અગ્રાવત
Filed under: કવિતા, વિમલ અગ્રાવત | Tagged: અંતર, અક્ષર, કક્કૉ, કક્કો, કરામત, કાનો માતર, ગઝલ, ગીત, ગુજરાતી, ગુજરાતી ગઝલ, પરબીડિયું, પ્રેમગીત, વિમલ અગ્રાવત, હરિ, હું ય લખું બસ જરી ?, હ્રદય, Gazal, gujarati, gujarati poetry, hari, premgeet, vimal agravat | 7 Comments »
ઉંચકી સુગંધ એક ઊભું ગુલાબ
એની વેદનાની વાતોનું શું?
કાંટાંથી છોલાતી લાગણી ને સપનાંઓ
ઉંઘ છતાં જાગવાનું શું?
સુવાસે પડઘાતું આખું આકાશ
છતાં ખાલીપો ખખડે ચોપાસ.
ઉપવનના વાયરાની લે છે કોઇ નોંધ?
કોણ વિણે છે એકલી સુવાસ?
વાયરો કહે તેમ ઉડવાનું આમ તેમ
વાયરાનું ઠેકાણું શું? – ઉંચકી સુગંધ……
ધારોકે ફૂલ કોઇ ચૂંટે ને સાચવે,
ને આપે ને સુંઘે તો સારું.
ધારો કે એક’દીની જિંદગીમાં મળવાનું,
થોડું રખાય તો ય સારું.
પણ ઉપવનમાં ઝુરવાની હોય જો સજા,
તો મળવાના ખ્વાબોનું શું ? – ઉંચકી સુગંધ
-ભાગ્યેશ ઝા
Filed under: ભાગ્યેશ ઝા | Tagged: ?, ઉંચકી સુગંધ એક ઊભું ગુલાબ, એની વેદનાની વાતોનું શું, કાંટાથી છોલાતી લાગણી ને સપનાઓ, ભાગ્યેશ ઝા | 7 Comments »
અણગમતું આયખું લઈ લ્યોને, નાથ !
મને મનગમતી સાંજ એક આપો :
કે ક્યારનો મૃગજળમાં ઝૂરતો તરાપો
ખરી પડ્યાં પાંદડાંને હાથમાં લઈને
મેં આંખોમાં રોપ્યું એક ઝાડ :
પંખીનાં લાડ કદી નીરખ્યાં નથી
કે નથી સાંભળ્યો મેં નભમાં ઉઘાડ.
થીજેલાં જળમાં આ સૂતેલી માછલીને
અર્જુનનો મત્સ્યવેધ આપો
મને આપો એક સાંજ, મને આપો એક રાત
મને આપો એક એવો આશ્લેષ –
ફરફરવા લાગે આ સાતસાત જન્મોના
તાણીને બાંધેલા કેશ !
મારાથી સાવ મને અળગી કરીને નાથ,
કાયમની કેદ મને આપો !
– જગદીશ જોષી
Filed under: કવિતા, ગીત, જગદીશ જોષી | Tagged: જગદીશ જોષી | 2 Comments »
"ગુજરાતી ગઝલ™" 