તારું મધમીઠું મુખ
જાણે સાતપાંચ તારાનું ઝૂમખું
હો આમતેમ ઝૂલે
હો ઝૂલે !
કે ઘર મારું વહેલી પરોઢના પ્હેલા
ઉઘાડ જેવું ખૂલે !
મારું સામટુંય દુ:ખ
વાયુનું પગલું શું આછું
હો આમતેમ ઊડે
હો ઊડે !
કે ગંધના ઘેલા પતંગિયા જેવું
આ મન મને ભૂલે !
– રાવજી પટેલ
Filed under: કવિ/કવિયત્રી, રાવજી પટેલ | Tagged: આ મન, ઉઘાડ, ગંધના, ઘર મારું, ઘેલા, જાણે, જેવું, જેવું ખૂલે, ઝૂમખું, ઝૂલે, તારાનું, તારું, પતંગિયા, પરોઢના, પ્હેલા, ભૂલે !, મધમીઠું, મને, મુખ, વહેલી, સાતપાંચ, હો આમતેમ |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Oh.. Ghani saras kalpna 6..
i liked it . It is wonderful. its full of warmth of heart and feel.
its wonderful. full of wqrmth and feel.