અજબ મિલાવટ કરી
ચિતારે રંગ પ્યાલીઓ ભરી!
એક લસરકે ઊગી નીકળ્યાં
જંગલ જંગલ ઝાડ ;
ટપકે ટપકે ફૂટી નીકળ્યા
ધરતીપટથી પ્હાડ !
ઘટ્ટ નીલિમા નરી.
ચિતારે રંગ પ્યાલીઓ ભરી….
જરાક ખંખેરી પીંછી ત્યાં
ફૂલને લાગી છાંટ ;
ફૂંક મારતાં ફેલાયા શા
સાગર સાત અફાટ !
જલરંગે જલપરી !
ચિતારે રંગપ્યાલીઓ ભરી….
લૂછતા વાદળ પોતે ઉઘડ્યા
ઈન્દ્રધનુના રંગ ;
રંગરંગમાં લીલા નિજની
નીરખે થઈને દંગ !
ચીતરે ફરી ફરી !
ચિતારે રંગપ્યાલીઓ ભરી….
– જયન્ત પાઠક
Filed under: જયન્ત પાઠક | Tagged: અફાટ, ઈન્દ્રધનુના, ખંખેરી, ચિતારો, છાંટ, જરાક, જલપરી, જલરંગે, ત્યાં, થઈને, દંગ, નીરખે, પીંછી, ફૂંક, ફૂલને, ફેલાયા, મારતાં, રંગ, લાગી, વાદળ, સાગર, સાત |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
wow what a poetary!
There are many but that is finest poetary i ever heard.
I studied this poem in my High School and I was searching it from last 3 years but couldn’t find anywhere since I forgot the name of the Poet. I am extremely thankful to you for posting this Ghazal.
Great poem