આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
આ રે કાયા કેરી દીવીમાં
મારા પ્રાણની દિવેટ;
સીધી ઊભી ઉંચા મસ્તકે
સીંચી હૈયાને હેત !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
આવો અંજવાળા ઉંચા ગેબના,
મારો પોકારે અંધાર !
મીઠું રે મલકતી તેજલ ઝાળથી ,
શિરને સ્પર્શો પલવાર !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
અંધને આધાર ન્હોયે અંધનો ;
આવો અંધના આધાર,
ભાંગો ભીડેલી વજ્જર ભોગળો,
અંજવાળા કરો રે ઝોકાર !
આવો રે આવો જ્યોતિ આભની !
– પ્રજારામ રાવળ
Filed under: પ્રજારામ રાવળ | Tagged: પ્રજારામ રાવળ, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, Prajaram Raval, sahitya |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Leave a comment