જેના પડછાયા વડે છાંયો પડયો,
પહેલા એના પર અહીં તડકો પડયો.
દીકરા સાચે જ તું મોટો થયો,
બાપનો આ મ્હેલ પણ નાનો પડયો ?
રૂપ તો સાબિત થશે, પણ ગુણ વિશે ?
ફૂલની ફોરમનો ક્યાં ફોટો પડયો ?
વાડ તો વેલા તળે ઢંકાઈ ગઈ,
ફૂલ, ડાળી, પાનનો મોભો પડયો.
પાંખ પીંખાઈ અને પીંછા ખર્યાં,
ક્યાં હવામાં એકપણ ગોબો પડયો ?
જળના શ્વાસોશ્વાસ લાગી માછલી,
જાળ નાંખી હું ય છોભીલો પડયો
શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં,
ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો.
ગૌરાંગ ઠાકર
Filed under: ગૌરાંગ ઠાકર | Tagged: gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
[…] શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં, ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો. – ગૌરાંગ ઠાકર https://gujaratigazal.wordpress.com/2009/01/19/jena-padchaya-vade/ […]