કોને ખબર તને હશે એ મારી દશા યાદ ?
મુજને તો આ ઘડી સુધી છે તારી સભા યાદ.
એકાન્તની ક્ષણો, એ અમારે નસીબ ક્યાં ?
સ્વજનો તજીને જાય તો સરજે છે સભા યાદ.
નાનકડા નીલ વ્યોમથી ટપકી રહી’તી જે,
જલધારા ફક્ત યાદ ને મોસમ, ન ઘટા યાદ.
વીસરી ગયો’તો એમને બે ચાર પળ કબૂલ,
આપી ગયા હવે એ જીવનભરની સજા યાદ.
એને પૂછી શક્જો તો કોઈ સંકલન મળે,
મુજને તો ઝાંખી ઝાંખી ને અસ્પષ્ટ કથા યાદ.
એ કલ્પના કે સત્ય હવે ભેદ ક્યાં રહ્યો !
પૂછો છો તો આવે છે મને કંઈક કથા યાદ.
પૂછો તો અંશ માત્ર બતાવી શકું નહીં,
મનમાં તો એની છે મને એકેક અદા યાદ.
હરીન્દ્ર દવે
Filed under: કવિતા, ગઝલ, હરીન્દ્ર દવે | Tagged: કોણ કહે છે કે હું પાગ, તું અને હું, પ્રેમ, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, hariendra-dave, kapil dave, love, love in gujarati, love poetry in gujarati, prem |

khub sundar gazal.. wah !
પૂછો તો અંશ માત્ર બતાવી શકું નહીં,
મનમાં તો એની છે મને એકેક અદા યાદ.
-ખૂબ સુંદર શેર…
યાદ રદીફ પર એક જમાનામાં મરીઝ અને ઘણા નાઅમાંકિત કવિઓએ પોતાની ગઝલો રચી હતી…