જીવન જીવતાં જઇએ સાથે,
પ્રેમ અને લગણી વધરતાં જઇએ.
બધાંને સાથે લેતાં જઇએ,
રહીગયા તેને સલામ કરતાં જઇએ.
દુઃખનાં વાદળા હટાવતાં જઇએ,
સુખનો દરીયો છલકાવતાં જઇએ.
જરમ-જરમ ખોટું લગડતાં જઇએ,
ધોધમાર પ્રેમ વરસાવતાં જઇએ.
અત્યારે મન ભરીને જીવી લઇએ,
મરણતો આવે ત્યારે વાત.
તને શું કહું એ ‘દમન’,
જીવતો જા બસ જીવતો જા.
-સર્વદમન
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: જીવન જીવતાં જઇએ સાથે, જીવન...!, મિત્ર...!!!, મિત્રતા, હ્રદય, sahitya, survadaman |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Leave a comment