વાદળા ઓ ને જોતો ગયો,
મન ને સાથે લેતો ગયો.
એક નવો જ સંબંધ બંધાયો,
એમજ બીજા માટે જીવવાં નો.
જીવન પોતાના મટે તો જીવાય,
પણ બીજા માટે નો આનંદ જ જુદો.
હૈય ને બધાને સાથે લેતા જઇએ,
દુઃખ લઇ ને સુખ આપતાં જઇએ.
જેટલાં ગાઢ એટલાં ઊંડા થતાં જાય,
જાણે નવા જ સંબંધ થયા હોય એવા.
સંબંધ સાચવાં નવાં-નવાં ખેલ થય,
સંચવાય કે નહિ એ તો પછીની વાત.
એટલે જ કહુ છું તને એ ‘દમન’,
જેટલાં છે એટલાં સાચવ તોય બસ
-‘દમન’
Filed under: અનામી - UNKNOWN | Tagged: વરસાદી ગઝલ, survadaman, varsadi gujarati gazal |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
Leave a comment