હ્રદય છલકાઇને મારું તમારો પ્યાર માંગે છે
ભરેલા જામ જાણે ખુદ હવે પીનાર માંગે છે
ન વર્તન જો ગમે મારું તો તું વ્યવહાર રહેવા દે
જમાના કેમ તું હાથે કરી તકરાર માંગે છે
ખરે છે રોજ તારાઓ ભલા શાને ગગનમાંથી
મુલાયમ કોણ એવો નિત્યનો શણગાર માંગે છે
સહારો આંસુઓનો પણ હવે ક્યાં બાકી
રુદનના કારણો દુનિયા ખુલાસા વાર માંગે છે
-કૈલાસ પંડિત
Filed under: કૈલાસ પંડિત | Tagged: gujarati gazal |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
khare khar kahu to ‘pandit’ saheb ni aa ek nahi pan aavi anek rachnao che ke je manvi na hraday ne chek unde-unde sudhi sparshi jay che,.
aa gazal ni chelli 2 panktio hriday ne nichovi ne lakhi hoi evu lage che..,,rudan na karno eva loko mange che je khud e aasoo onu karan banya hoi che
hady maru chalkai ne pyar tamaro mange che
અતિ સુંદર. આભાર