સંબંધોના સથવારે મળતા રહીશું.
એકમેકના પ્રેમમાં ઓગળતા રહીશું.
ને સજાવી વસંતોની એ યાદોને.
છેવટે પાનખરમાં નીખરતાં રહીશું.
આમ તો વસીએ ભુમી પર પણ,
નભના તારા સમ ખરતા રહીશું.
નથી આમતો હું ચાંદનીનું તેજ,
પણ અમાસમાંય મળતા રહીશું.
ખેલ નીત નવા દેખી આ જગતના,
સાપસીડીમાં સદાય લપસતાં રહીશું.
ઉગે સુર્ય આથમણે કદીક જો,
તો ગગનમંડળે સદા ચમકતા રહીશું.
Filed under: અવર્ગીકૃત | Tagged: unknown |
"ગુજરાતી ગઝલ™" 
ઉગે સુર્ય આથમણે કદીક જો,
તો ગગનમંડળે સદા ચમકતા રહીશું.
Sundar Gazal.
શ્રી. સુનીલ શાહની મુળ રચના વાંચશો –
http://kaavyasoor.wordpress.com/2007/06/02/raheshu_sunil/