આપનું મુખ જોઇ મનમાં થાય છે,
ચાંદ પર લોકો અમસ્તા જાય છે.
જાગવાનું મન ઘણુંયે થાય છે.
આંખ ખોલું છું તો સપનાં જાય છે.
આંસુઓમાં થઇ ગયો તરબોળ હું,
આપનું દિલ તોય ક્યાં ભીંજાય છે?
આપ શું સમજો હૃદયની વાતમાં,
આપને ક્યાં દર્દ જેવું થાય છે?
લાખ કાંટાઓ મથે સંતાડવા
તે છતાંયે ફૂલ ક્યાં સંતાય છે?
દુઃખ પડે છે તેનો ‘આદિલ’ ગમ ન કર,
ભાગ્યમાં જે હોય છે તે થાય છે.
– ‘આદિલ’ મન્સૂરી
Filed under: આદિલ મનસુરી |

excellent….no more words to say ….just simply superb..
Excellent Aadil Kehvu pade, Saras rachna 6.
vah shu gajal chhe . maru to man bhari gayu.
લાખ કાંટાઓ મથે સંતાડવા
તે છતાંયે ફૂલ ક્યાં સંતાય છે?
Bahu Saras…..
TADTMYA SADHYU AASHAK BHAVE
SAHAJ SAWROOP CHAND NU
HAR BOOT MAA SAMAYU CHHE EJJ
TEJO MAY ROOP EK ANANT NU……
Nice.rachana
Supr…